Badanie penetracyjne (PT) należy do badań nieniszczących stosowanych m.in. w kontroli odlewów. Jego istotą jest ujawnianie nieciągłości otwartych na powierzchnię (np. rys, pęknięć, porów, nieciągłości po obróbce lub naprawie). Metoda nie służy do oceny wad głęboko pod powierzchnią – do tego dobiera się inne techniki.
Typowy przebieg PT obejmuje: przygotowanie i oczyszczenie powierzchni, naniesienie penetrantu (barwnego lub fluorescencyjnego), czas wnikania, usunięcie penetrantu z powierzchni, naniesienie wywoływacza oraz ocenę wskazań. Wskazania pojawiają się, ponieważ penetrant "wychodzi" z nieciągłości na powierzchnię pod wpływem kapilarności i jest uwidaczniany przez wywoływacz.
Odpowiedź "ultradźwiękową" jest nieadekwatna, gdyż UT opiera się na propagacji fal ultradźwiękowych w materiale i typowo służy do wykrywania nieciągłości wewnętrznych; na schematach/zdjęciach kojarzy się raczej z głowicą ultradźwiękową i aparatem, a nie z zestawem środków chemicznych.
Odpowiedź "magnetyczno-proszkową" dotyczy MT, która wymaga materiału ferromagnetycznego, magnesowania oraz zastosowania proszku/ zawiesiny magnetycznej – jest to inna zasada fizyczna niż penetracja kapilarna. Na rysunkach zwykle widać jarzmo, cewkę lub posypywanie proszkiem.
Odpowiedź "wizualną" (VT) oznacza oględziny gołym okiem lub z użyciem przyrządów optycznych. Jeśli rysunek pokazuje kolejne etapy nakładania penetrantu i wywoływacza, nie jest to czyste VT, tylko PT.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji pojawiają się pojemniki typu "spray", kroki "penetrant–zmywacz–wywoływacz" lub wyraźne "wyciągnięte" wskazania z rys, najczęściej chodzi o metodę penetracyjną.
