Podczas wykonywania z dziećmi upominków z materiałów plastycznych kluczowe są czynności wymagające dokładności i kontroli małych grup mięśni, głównie w obrębie dłoni i palców. Dlatego poprawna jest odpowiedź "Motorykę małą." Motoryka mała obejmuje m.in. manipulowanie drobnymi przedmiotami, chwyt narzędzia (kredki, pędzla), wycinanie nożyczkami, ugniatanie plasteliny, naklejanie małych elementów czy nawlekanie koralików. Te aktywności wspierają także koordynację wzrokowo-ruchową i przygotowują do samoobsługi oraz późniejszych umiejętności szkolnych (np. pisania).
Odpowiedź "Motorykę dużą." jest nieprawidłowa, ponieważ motoryka duża dotyczy ruchów całego ciała i dużych grup mięśni (bieganie, skakanie, wspinanie, rzuty, równowaga). Prace plastyczne przy stoliku zwykle nie mają takiego charakteru i nie są ukierunkowane na trening lokomocji czy postawy.
Odpowiedź "Kinestetykę." może kusić, bo czynności manualne wiążą się z czuciem ułożenia i ruchu. W praktyce jednak, w takim zadaniu egzaminacyjnym chodzi o podstawowe rozróżnienie, czy aktywność stymuluje sprawność precyzyjną (małą) czy ogólną (dużą). Wykonywanie upominków najtrafniej klasyfikuje się jako stymulację motoryki małej.
Odpowiedź "Percepcję słuchową." jest błędna, ponieważ prace plastyczne rozwijają przede wszystkim manipulację i koordynację wzrokowo-ruchową, a nie analizę bodźców dźwiękowych. Percepcję słuchową stymuluje się raczej przez słuchanie, różnicowanie dźwięków, rytmizację, piosenki i zabawy fonemowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się działania typu "wycinanie", "klejenie", "składanie", "lepienie", zwykle chodzi o motorykę małą. Gdy mowa o "bieganiu", "skakaniu", "torze przeszkód" – o motorykę dużą.
