W pytaniu chodzi o dobór techniki precyzyjnego pozycjonowania GNSS do pomiaru nowo założonego punktu osnowy realizacyjnej tak, aby uzyskać błąd średni ±5 mm. Taki poziom dokładności jest charakterystyczny dla pomiarów opartych na obserwacjach fazowych oraz pracy w trybie, który sprzyja stabilności rozwiązania i rzetelnej ocenie jakości.
Odpowiedź "Szybką statyczną." jest właściwa, ponieważ szybka statyka jest odmianą metody statycznej ukierunkowaną na skrócenie czasu obserwacji przy zachowaniu bardzo wysokiej dokładności. W praktyce geodezyjnej jest to częsty wybór przy zakładaniu lub pomiarze punktów osnowy (w tym realizacyjnej), gdy liczy się milimetrowa precyzja i możliwość późniejszego opracowania oraz weryfikacji wyników.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do warunku ±5 mm?
- "Różnicową kodową." – metody kodowe (nawet różnicowe) bazują na kodzie pseudoodległości, który z natury daje niższą dokładność niż rozwiązania fazowe. Są użyteczne w nawigacji i wielu pomiarach o mniejszych wymaganiach, ale typowo nie dobiera się ich do zakładania punktów osnowy z dokładnością kilku milimetrów.
- "Kinematyczną RTK." – pomiar kinematyczny w czasie rzeczywistym może być bardzo dokładny, ale wynik jest wrażliwy na warunki obserwacji (zasłonięcia, wielodrożność), ciągłość poprawek i utrzymanie rozwiązania niejednoznaczności. Do zakładania nowego punktu osnowy, gdzie priorytetem jest stabilność i kontrola, częściej wybiera się tryb statyczny/szybko statyczny.
- "Kinematyczną RTN." – podobnie jak RTK, jest to rozwiązanie czasu rzeczywistego oparte o sieć stacji referencyjnych. W wielu zastosowaniach jest bardzo efektywne, ale nadal jest to metoda kinematyczna, zależna od jakości łącza i warunków terenowych. Przy wymaganiu milimetrów dla nowego punktu osnowy preferuje się obserwacje umożliwiające solidne opracowanie i ocenę jakości w postprocessingu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się osnowa oraz milimetrowy błąd średni, w pierwszej kolejności rozważ metody statyczne (w tym szybkie statyczne). Metody kodowe zwykle "odpadają" przez dokładność, a metody kinematyczne wymagają ostrożnej oceny, czy warunki i sposób kontroli jakości są wystarczające dla osnowy.
