Geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza sieci kanalizacyjnej polega na pomiarze sytuacyjno-wysokościowym elementów wykonanej sieci i zebraniu danych, które później mogą zostać opracowane w dokumentacji powykonawczej. W praktyce oznacza to konieczność wyznaczenia położenia punktów charakterystycznych (np. studni, załamań trasy, wylotów) w układzie odniesienia stosowanym w opracowaniu oraz określenia ich wysokości.
Do takiego zadania właściwym instrumentem jest tachimetr, ponieważ łączy funkcje pomiaru kątów i odległości, co pozwala wyznaczać współrzędne punktów oraz różnice wysokości (w zależności od metody i organizacji pomiaru). Wyniki z tachimetru dają się bezpośrednio wykorzystać do opracowania kameralnego: obliczeń, kontroli i przygotowania danych do mapy/opracowania powykonawczego.
Odpowiedzi rozpraszające odnoszą się do urządzeń, które są przydatne w innych sytuacjach, ale nie realizują głównego celu inwentaryzacji powykonawczej:
- Wykrywacz (w rozumieniu sprzętu do wykrywania instalacji) pomaga zlokalizować przewód, zwłaszcza gdy jego przebieg jest niepewny, ale zwykle nie dostarcza kompletu danych sytuacyjno-wysokościowych w wymaganym standardzie geodezyjnym.
- Lokalizator służy do trasowania i odnajdywania przebiegu uzbrojenia (np. kabli, rur) metodami detekcyjnymi; jest to narzędzie pomocnicze, a nie podstawowy przyrząd do pomiaru i opracowania współrzędnych i wysokości punktów sieci.
- Georadar może wykrywać obiekty podziemne, ale jest narzędziem specjalistycznym; wyniki wymagają interpretacji i same w sobie nie zastępują klasycznego pomiaru geodezyjnego punktów charakterystycznych potrzebnych do dokumentacji powykonawczej.
Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie: lokalizacja (odszukanie przebiegu) to nie to samo co inwentaryzacja geodezyjna (pomiar i opracowanie położenia w układzie odniesienia). Gdy pytanie dotyczy inwentaryzacji powykonawczej, najczęściej właściwą odpowiedzią będzie instrument geodezyjny do pomiaru sytuacyjno-wysokościowego, czyli tachimetr.
