W Grafcet każdy krok jest stanem pamiętanym: pozostaje aktywny, dopóki nie zajdzie zdarzenie, które go wyłączy. W PLC najczęściej realizuje się to przez przerzutnik SR (Set/Reset) w LAD.
Aktywacja (SET) kroku 11 wynika z logiki przejść w Grafcet. Krok 11 ma zostać ustawiony, gdy:
- aktywny jest krok 10 i spełniony jest warunek przejścia z 10 do 11, czyli koniunkcja sygnałów c oraz e (w LAD: styki w szeregu),
- albo gdy występuje pętla zwrotna z kroku 12 do wejścia kroku 11 i spełniony jest warunek b (w LAD: drugi tor SET). Taka sytuacja oznacza drugie źródło aktywacji kroku, więc w LAD musi pojawić się połączenie równoległe (OR) dwóch gałęzi SET.
Dlatego poprawna implementacja w LAD ma dwie gałęzie SET: jedną z warunkiem "krok10 AND c AND e" oraz drugą z warunkiem "krok12 AND b". To odpowiada zasadzie, że wiele możliwych ścieżek wejścia do kroku w Grafcet odwzorowuje się jako OR na wejściu S.
Dezaktywacja (RESET) kroku 11 następuje wtedy, gdy aktywuje się krok następny (krok 12). W praktyce w SR oznacza to podanie sygnału "krok 12 aktywny" na wejście R. Dodawanie dodatkowych warunków do resetu jest częstym błędem: reset nie musi "powtarzać" warunku tranzycji, bo sam fakt wejścia w krok następny oznacza, że krok poprzedni ma zostać wyłączony.
Dlaczego pozostałe warianty są błędne? Warianty z jedną gałęzią SET pomijają pętlę zwrotną, więc krok 11 nie będzie poprawnie aktywowany po powrocie z kroku 12. Z kolei wariant, który zmienia strukturę warunku (np. łączy c i e równolegle) błędnie zamienia AND na OR, przez co krok 11 mógłby ustawić się przy niespełnieniu pełnego warunku przejścia.
Wskazówka egzaminacyjna: w Grafcet najpierw wypisz wszystkie "wejścia" do kroku (każde wejście = osobna gałąź SET), a potem określ, co jednoznacznie oznacza opuszczenie kroku (najczęściej aktywacja kroku następnego = RESET).
