Układ przekaźnikowy z samopodtrzymaniem (tzw. seal-in) działa typowo w ten sposób, że impuls z przycisku START powoduje załączenie cewki (stycznika/przekaźnika), a następnie cewka pozostaje załączona dzięki własnemu stykowi pomocniczemu włączonemu równolegle do START. Wyłączenie realizuje przycisk STOP (zwykle styk normalnie zamknięty) rozłączający tor sterowania, co natychmiast przerywa podtrzymanie.
Aby odwzorować to w PLC, program musi spełnić jednocześnie kilka warunków logicznych:
- Warunek startu: wyjście może się załączyć po spełnieniu warunków wejściowych (START) przy jednoczesnym braku zadziałania STOP.
- Warunek podtrzymania: po puszczeniu START wyjście ma pozostać w stanie "1", więc w programie musi pojawić się sprzężenie zwrotne – styk/odwołanie do stanu wyjścia (albo bitu odpowiadającego za podtrzymanie) w gałęzi równoległej do START.
- Warunek wyłączenia: naciśnięcie STOP musi przerwać obwód logiczny w taki sposób, aby wyjście wróciło do "0" i nie mogło samo ponownie się załączyć bez kolejnego START.
- Równoważność działania: program nie powinien wprowadzać dodatkowej "pamięci" lub opóźnień, jeśli nie występowały w układzie przekaźnikowym (np. nieuzasadnione SET/RESET, które mogłoby zmienić zachowanie przy krótkich zakłóceniach sygnałów).
Odpowiedź "Program 1" jest poprawna, ponieważ odpowiada klasycznej strukturze samopodtrzymania: START inicjuje załączenie, a następnie stan jest utrzymany przez własny warunek podtrzymania (sprzężenie od wyjścia) aż do zadziałania STOP. Dzięki temu zachowanie silnika jest takie samo jak w układzie przekaźnikowym.
Pozostałe programy są typowo błędne z jednego z poniższych powodów (najczęstsze różnice spotykane w zadaniach tego typu):
- Brak gałęzi podtrzymania lub podtrzymanie zrobione nie na właściwym sygnale, przez co silnik działa tylko podczas trzymania START.
- Nieprawidłowa polaryzacja STOP (potraktowanie STOP jak NO zamiast NC), co zmienia logikę wyłączania.
- Zastosowanie pamięci SET/RESET w sposób, który zmienia zachowanie po zaniku sygnałów lub po krótkim naciśnięciu przycisków (niezgodność z przekaźnikowym "zanikiem podtrzymania" po rozwarciu toru).
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w programie elementu odpowiadającego stykowi pomocniczemu cewki – w PLC będzie to zwykle warunek od stanu wyjścia w gałęzi równoległej do START, a STOP powinien rozłączać całą logikę podtrzymania.
