Perforowanie to sposób urabiania skał polegający na wykonywaniu otworów w ośrodku skalnym. W praktyce górnictwa odkrywkowego otwory te są najczęściej przygotowaniem do kolejnych etapów robót (np. do robót strzałowych, zabudowy kotew, badań geologicznych lub odwadniania). Charakterystyczną cechą tej metody jest obecność narzędzia roboczego w postaci wiertła/koronki oraz mechanizmu, który usuwa urobek z otworu i umożliwia jego pogłębianie.
Odpowiedź "Perforowanie." jest właściwa, ponieważ odnosi się do urabiania realizowanego przez wiercenie/wykonywanie otworów, czyli czynność typową dla wiertnic i perforatorów.
- "Rozpieranie." oznacza rozdzielanie/rozsuwanie skały siłą rozpierającą (np. rozpieraki hydrauliczne lub kliny rozprężne). To inny mechanizm niż wykonywanie otworów wiertłem.
- "Przecinanie." dotyczy urabiania przez cięcie (np. piłami linowymi, tarczowymi, głowicami tnącymi). Wymaga narzędzia tnącego, a nie typowego osprzętu wiertniczego.
- "Klinowanie." polega na rozłupywaniu skały klinami (często po wcześniejszym nawierceniu), ale sam proces urabiania zachodzi przez rozszczepienie klinem, nie przez wiercenie jako cel główny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widać narzędzie przypominające wiertło/żerdź i układ do wiercenia, najczęściej chodzi o perforowanie (wykonywanie otworów). Jeśli widać ostrze tnące lub linę tnącą – częściej będzie to przecinanie; gdy widoczny jest klin lub element rozpychający – klinowanie albo rozpieranie.
