Układy sieciowe TT, TN i IT opisują sposób powiązania źródła z ziemią oraz sposób uziemienia części przewodzących dostępnych po stronie odbiorcy. Aby poprawnie odpowiedzieć, na schemacie należy szukać przede wszystkim: (1) jak jest potraktowany punkt neutralny transformatora/zasilania, (2) czy przewód ochronny odbiorcy jest prowadzony z punktu uziemienia źródła, czy ma własny uziom lokalny.
Dlaczego "TT"? W układzie TT punkt neutralny źródła jest uziemiony, natomiast instalacja odbiorcza ma niezależne, lokalne uziemienie części przewodzących dostępnych (osobny uziom). Kluczowe jest to, że ochrona nie opiera się na przewodzie ochronnym pochodzącym z uziemienia źródła (jak w TN), tylko na lokalnym uziemieniu i odpowiednich środkach ochrony.
- "IT" byłoby właściwe, gdyby punkt neutralny źródła był izolowany od ziemi albo połączony z ziemią przez dużą impedancję. Wtedy na schemacie widać brak bezpośredniego uziemienia punktu neutralnego (lub specjalny element pośredniczący).
- "TN-C" oznacza, że funkcja ochronna i neutralna jest połączona w jednym przewodzie (w praktyce wspólny przewód ochronno-neutralny). Jeśli na schemacie przewód ochronny i neutralny są "zlane" w jedną drogę powrotną, to sugeruje TN-C, a nie TT.
- "TN-S" to wariant TN z rozdzielonym przewodem ochronnym i neutralnym na całej długości instalacji. Schemat powinien pokazywać osobne prowadzenie tych funkcji oraz powiązanie ochrony z uziemieniem źródła. W TT zwykle istotna jest natomiast lokalna elektroda uziemiająca po stronie odbiorcy.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy punkt neutralny źródła jest uziemiony. Następnie sprawdź, czy po stronie odbiorczej uziemienie ochronne jest lokalne i niezależne (TT), czy "wraca" do źródła przewodem ochronnym (TN), czy neutralny jest izolowany (IT). Taka kolejność zmniejsza ryzyko pomyłek między TN-S, TN-C i TT.
