KWALIFIKACJA BUD18 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 10.
Który wzór należy zastosować do obliczenia przewyższenia h z pomiarów przeprowadzonych zgodnie z przedstawionym rysunkiem?
Ilustracja przedstawia schemat pomiarowy związany z geodezją, używany w kontekście kwalifikacji zawodowej TECHNIK GEODETA -
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przewyższenie h w schemacie opartym o odległość poziomą D i kąt α wynika z zależności trygonometrycznej: tg jest stosunkiem "przeciwległej" (różnicy wysokości) do "przyległej" (D). Dlatego poprawny zapis ma postać h = D · tgα, a użycie ctg odwraca relację.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach kluczowe jest rozpoznanie, jak zdefiniowano wielkości na schemacie pomiaru. Jeżeli D oznacza odległość w rzucie poziomym (bok "przyległy" do kąta), a α jest kątem nachylenia linii celowej/osi pomiaru względem poziomu, to przewyższenie h jest bokiem "naprzeciw" kąta α.

Dla trójkąta prostokątnego obowiązuje zależność:

tgα = h / D

Po przekształceniu dostajemy:

h = D · tgα

Dlatego odpowiedź "D * tgα" jest właściwa: bezpośrednio łączy przewyższenie z odległością poziomą i tangensem kąta.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "D * ctgα" stosuje cotangens, czyli odwrotność tangensa. Taki zapis odpowiadałby sytuacji, w której szukany bok jest przyległy, a znany jest przeciwległy, albo gdy D byłoby przypisane do innego boku niż w zadaniu.
  • "i + h – s" miesza symbole sugerujące poprawki/inne składowe (np. wysokość instrumentu, sygnał, itp.). Bez jednoznacznego kontekstu i definicji tych wielkości nie jest to podstawowy wzór na przewyższenie wynikające z samej relacji D i α.
  • "ctgα/D – s" jest niejednorodne wymiarowo: dzielenie przez odległość zmienia jednostki, co zwykle sygnalizuje, że nie opisuje to bezpośrednio różnicy wysokości w metrach. Dodatkowo występuje tu odjęcie "s" bez określenia znaczenia.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz funkcję trygonometryczną, nazwij boki w myśl definicji (przeciwległy/przyległy względem α). To ogranicza ryzyko pomylenia tg z ctg nawet wtedy, gdy rysunek jest uproszczony.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Przewyższenie to różnica wysokości między dwoma punktami terenowymi. W praktyce oznacza, o ile jeden punkt leży wyżej lub niżej od drugiego. W pomiarach wysokościowych przewyższenie jest podstawą do wyznaczania wysokości punktów i kontroli spadków.
Najpierw ustal, który bok jest "przeciwległy" do kąta α (zwykle to szukane przewyższenie h), a który jest "przyległy" (często odległość pozioma D). Jeśli h jest przeciwległe, a D przyległe, to używasz tgα = h/D, czyli h = D·tgα.
Tangens kąta jest bezwymiarowy, więc mnożenie odległości D (np. w metrach) przez tgα daje wynik w tych samych jednostkach co D, czyli także w metrach. To pasuje do przewyższenia h, które jest różnicą wysokości wyrażaną w metrach.
Nie zawsze. W zależności od schematu D może oznaczać odległość poziomą albo skośną. Dlatego trzeba patrzeć na opis i rysunek. Jeśli D jest poziomą "podstawą" trójkąta przy kącie α, to zwykle prowadzi do zależności z tangensem.
Najczęściej myli się tg z ctg (odwrócenie licznika i mianownika), błędnie przypisuje się D do niewłaściwego boku trójkąta albo wybiera się wzór "na pamięć" bez sprawdzenia geometrii. Pomaga szybki szkic boku przeciwległego i przyległego.
To proste przekształcenie algebraiczne: mnożysz obie strony równania przez D. Otrzymujesz h = D·tgα. Warto robić to świadomie, żeby nie "odwrócić" relacji i nie przejść przypadkiem na cotangens.
Gdy możesz zmierzyć kąt nachylenia (pionowy) oraz odległość (poziomą lub skośną) i chcesz wyznaczyć różnicę wysokości bez klasycznej niwelacji. Stosuje się to m.in. w tachimetrii, przy pomiarach realizacyjnych i w terenie o utrudnionym dostępie.
Tak, ale inną metodą: np. niwelacją geometryczną (z odczytów na łatach) albo z danych wysokościowych z innych pomiarów. W zadaniach opartych o trygonometrię kąt α jest jednak kluczowy, bo to on wiąże geometrię z różnicą wysokości.
Zrób kontrolę graniczną: jeśli α rośnie, przewyższenie powinno rosnąć. Dla h = D·tgα tak jest (tg rośnie wraz z kątem). Dla D·ctgα wynik malałby przy wzroście α, co często jest sprzeczne z intuicją dla tego schematu.
Często dochodzą poprawki i wysokości: wysokość instrumentu, wysokość sygnału/zwierciadła, redukcje na odległość skośną lub pionową. Wtedy sam wzór trygonometryczny jest tylko częścią obliczeń, a końcowy wynik to suma lub różnica kilku składników.
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Przewyższenie h w schemacie opartym o odległość poziomą D i kąt α wynika z zależności trygonometrycznej: tg jest stosunkiem "przeciwległej" (różnicy wysokości) do "przyległej" (D)."

Materiały:

  • Materiały szkolne z działu: niwelacja i pomiary wysokościowe
  • Zadania rachunkowe z trygonometrii (tangens, cotangens) dla trójkąta prostokątnego
  • Instrukcje i skrypty z podstaw tachimetrii/niwelacji trygonometrycznej używane w kształceniu geodetów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego