Funkcja Y=(X1∧X2)∨X3 składa się z dwóch części:
- (X1∧X2) – iloczyn logiczny: warunek jest spełniony tylko wtedy, gdy jednocześnie X1=1 i X2=1.
- …∨X3 – suma logiczna: całe Y ma być równe 1, gdy spełniony jest warunek (X1∧X2) albo gdy X3=1.
W języku FBD oznacza to, że sygnały X1 i X2 powinny wejść do bloku AND, a wyjście tego bloku powinno zostać podane jako jedno z wejść bloku OR. Drugim wejściem OR ma być X3. Taki układ bloków (AND → OR, z X3 dopiętym do OR) odpowiada dokładnie zapisanemu wzorowi i dlatego poprawna jest odpowiedź "Program 1".
Odpowiedź "Program 2" jest błędna, bo realizuje inną kolejność: najpierw OR dla X1 i X2, a potem AND z X3, czyli funkcję typu (X1∨X2)∧X3. To inna logika: przykładowo przy X1=1, X2=0, X3=0 nasza funkcja daje 0 (bo AND=0 i OR z 0 nie zmieni wyniku), a w Programie 2 wynik też będzie 0, ale przy innych kombinacjach (np. X3=1) zachowanie różni się od wymaganej struktury warunków.
Odpowiedzi "Program 3" i "Program 4" są błędne, ponieważ zawierają negacje (kółka na wejściach lub na połączeniu), które odwracają sygnały i zmieniają funkcję na postać z NOT. To sprawia, że wynik Y zależy od zanegowanych wartości (np. ¬X2 lub ¬X3), a więc nie może być równy prostemu (X1∧X2)∨X3.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz wątpliwości, przepisz schemat na wzór – idź zgodnie z kierunkiem sygnału: wejścia → pierwszy blok → drugi blok → wyjście. Jeśli pojawia się kółko, dopisz negację w zapisie (NOT).
