Stycznik w układzie zasilania i sterowania silnika trójfazowego pełni rolę łącznika mocy sterowanego elektrycznie. Oznacza to, że ma:
- cewkę (na określone napięcie sterowania), która po zasileniu powoduje zadziałanie mechanizmu,
- trzy tory główne (dla trzech faz), zdolne do bezpiecznego łączenia prądu obciążenia silnika,
- często także styki pomocnicze do podtrzymania, sygnalizacji i blokad w obwodzie sterowania.
Dlatego zamiennikiem uszkodzonego stycznika może być tylko urządzenie, które konstrukcyjnie i funkcjonalnie jest stycznikiem (albo zespołem o tej samej funkcji łączeniowej) oraz ma parametry pozwalające pracować w torze mocy silnika. W praktyce przy doborze zwraca się uwagę m.in. na prąd znamionowy i zastosowanie do obciążeń silnikowych, liczbę i układ torów, napięcie cewki oraz zgodność sposobu montażu.
Pozostałe typowe aparaty mylone ze stycznikiem nie są równoważnym zamiennikiem:
- Przekaźnik zwykle przełącza małe prądy w sterowaniu; może wyglądać podobnie, ale nie jest przeznaczony do łączenia mocy silnika.
- Wyłącznik nadprądowy lub rozłącznik służy głównie do zabezpieczenia/odłączania obwodu, a nie do częstego zdalnego załączania silnika w cyklu pracy.
- Przekaźnik przeciążeniowy (termiczny/elektroniczny) jest elementem zabezpieczenia silnika; samodzielnie nie zastępuje funkcji łączeniowej stycznika, choć bywa z nim zestawiany w komplet rozruchowy.
Na egzaminie najpewniejsza metoda to rozpoznanie na rysunku cech stycznika mocy: wyraźnych zacisków torów głównych (wejście/wyjście dla trzech faz) oraz miejsca podłączenia cewki/sterowania, a nie elementów typowych dla wyłączników (dźwignia, charakterystyki zabezpieczeń) czy przekaźników sygnałowych.
