Wskaźnik PUWz (stosowany w ocenie uzębienia stałego) służy do opisu doświadczenia próchnicy, czyli tego, ile zębów w danej populacji (lub u konkretnej osoby) zostało dotkniętych skutkami choroby próchnicowej. W praktyce obejmuje trzy typy zębów: z aktywną próchnicą, usunięte z powodu próchnicy oraz zęby z wypełnieniami wykonanymi w następstwie próchnicy. Dlatego poprawne jest wskazanie, że liczba PUWz informuje o liczbie zębów dotkniętych próchnicą (w szerokim znaczeniu: obecna próchnica lub jej następstwa).
Odpowiedź "przebarwionych" jest błędna, ponieważ przebarwienia mogą wynikać z diety, nawyków, leków lub czynników rozwojowych i nie są miarą doświadczenia próchnicy. Odpowiedź "zdrowych" również nie pasuje: wskaźnik PUWz nie jest licznikiem zębów wolnych od choroby, tylko miarą obciążenia próchnicą i jej konsekwencjami. Odpowiedź "pokrytych płytką bakteryjną" jest nieprawidłowa, bo płytka to czynnik etiologiczny i element oceny higieny, natomiast PUWz odnosi się do stanu zębów w kontekście próchnicy i leczenia (ubytek, ekstrakcja z powodu próchnicy, wypełnienie).
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać, że wskaźniki próchnicy opisują skutek choroby (ubytki, leczenie, utrata zębów z powodu próchnicy), a wskaźniki higieny opisują czynnik/stan powierzchni (np. płytka). To rozróżnienie pomaga unikać typowej pomyłki: mieszania mierników choroby z miernikami jej przyczyn.
