W pytaniu chodzi o metodę dyfuzyjną (membranową), stosowaną do odsalania oraz do modyfikacji składu mineralnego produktów i półproduktów (np. podczas oczyszczania strumieni pochodzących z przetwórstwa mleka, takich jak serwatka).
Odpowiedź "nanofiltracja" jest poprawna, ponieważ nanofiltracja jest ciśnieniowym procesem membranowym, który zajmuje miejsce pomiędzy ultrafiltracją a odwróconą osmozą. W praktyce pozwala na częściowe zatrzymywanie składników o mniejszej masie cząsteczkowej (w tym części jonów odpowiedzialnych za "zasolenie"), a równocześnie przepuszcza wodę. Dzięki temu może służyć do ograniczania zawartości soli/minerałów lub kształtowania profilu mineralnego roztworu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Ultrafiltracja" jest również procesem membranowym, ale typowo rozdziela głównie związki większe (np. białka, koloidy) od wody i małych cząsteczek. Zwykle nie jest traktowana jako metoda odsalania, bo jony w dużej mierze przechodzą do permeatu.
- "Mikrofiltracja" służy do oddzielania jeszcze większych cząstek (np. zawiesin, komórek, drobnoustrojów, tłuszczu w postaci kuleczek), więc nie odpowiada za zmianę składu mineralnego w sensie usuwania jonów soli.
- "Liofilizacja" to proces utrwalania przez suszenie sublimacyjne (usuwanie wody z zamrożonego produktu). Nie jest metodą dyfuzyjną/membranową i nie służy do selektywnego odsalania roztworów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się odsalanie i skład mineralny, warto od razu myśleć o procesach, które mogą wpływać na przechodzenie jonów przez membranę (nanofiltracja/odwrócona osmoza), a nie o filtracji "na większe cząstki" (mikro/ultra) ani o metodach suszenia.
