KWALIFIKACJA GIW13 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 34.
Na podstawie danych zapisanych w tabeli, oblicz ile należy sporządzić zaczynu cementowego w celu wykonania 50 m korka cementowego w rurach okładzinowych 7", których ciężar nominalny wynosi 43,15 kg/m.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi technicznymi dotyczącymi rur okładzinowych o średnicy 7 cali.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objętość zaczynu dla korka w rurach wyznacza się z pojemności jednostkowej rur (z tabeli dla 7" i 43,15 kg/m) pomnożonej przez długość korka 50 m. Otrzymaną objętość w m³ przelicza się na litry (1 m³ = 1000 l). Wynik obliczeń to 969 l.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć, ile zaczynu cementowego trzeba sporządzić do wykonania 50 m korka cementowego w rurach okładzinowych 7" o ciężarze nominalnym 43,15 kg/m, postępuje się według stałego schematu rachunkowego.

1) Odczyt z tabeli
Najpierw należy zidentyfikować w tabeli wiersz/pozycję odpowiadającą dokładnie rurze 7" oraz wariantowi o ciężarze nominalnym 43,15 kg/m. Z tej pozycji odczytuje się pojemność jednostkową (objętość przypadającą na 1 metr długości rury). To właśnie ta wartość jest potrzebna, ponieważ korek cementowy ma powstać w rurach, więc liczymy objętość wewnątrz nich.

2) Obliczenie objętości korka
Następnie liczymy objętość całkowitą jako:
V = (pojemność na 1 m) × (długość korka)
czyli mnożymy odczytaną z tabeli pojemność jednostkową przez 50 m.

3) Przeliczenie jednostek
Jeżeli tabela podaje wynik w m³ (np. m³/m), to po wyliczeniu objętości całkowitej przelicza się ją na litry zależnością:
1 m³ = 1000 litrów.
W przedstawionym zadaniu końcowy wynik objętości zaczynu wynosi 969 litrów.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "272,5 litra" i "243,5 litra" są zbyt małe jak na 50 m korka w rurach 7". Takie wyniki zwykle pojawiają się, gdy omyłkowo przyjmie się inną średnicę/inną kolumnę tabeli, zastosuje niewłaściwą pojemność (np. dla innego ciężaru nominalnego) albo popełni błąd w przeliczeniu m³ na litry.
  • "998 litrów" jest blisko wyniku prawidłowego, ale różnica wskazuje na błąd odczytu (np. sąsiednia pozycja w tabeli dla podobnego wariantu rur) albo zaokrąglenie/założenie innej wartości pojemności jednostkowej.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj wynik pośredni jako "l/m" (lub "m³/m") po odczycie z tabeli, a dopiero potem mnóż przez długość. To pomaga szybko wykryć pomyłkę rzędu wielkości (np. 10× lub 1000×).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ustal pojemność jednostkową rur (objętość na 1 m) z tabeli dla danego rozmiaru i ciężaru nominalnego, a potem oblicz V = pojemność × długość korka. Na końcu przelicz jednostki, najczęściej 1 m³ = 1000 l.
To masa jednego metra rury o średnicy 7" w danym wariancie ścianki. Różne ciężary nominalne oznaczają inną grubość ścianki, a więc inną średnicę wewnętrzną i inną pojemność. Dlatego w tabeli trzeba wybrać dokładnie właściwy ciężar.
W zadaniu korek ma być wykonany w rurach okładzinowych, więc zaczyn wypełnia ich wnętrze. Przestrzeń pierścieniowa dotyczy sytuacji, gdy cement znajduje się między rurą a ścianą otworu lub inną kolumną, co wymaga zupełnie innej pojemności i innych danych.
Najczęstszy błąd to pomylenie skali: zapomnienie, że 1 m³ = 1000 l albo traktowanie wartości z tabeli w m³/m jakby była już w l/m. Drugi typ błędu to nieuważne przesunięcie przecinka lub pominięcie zera przy mnożeniu przez długość.
To zależy od założeń zadania i procedur na wiertni. W wielu zadaniach egzaminacyjnych liczy się objętość geometryczną bez zapasu, a zapas byłby podany jako osobny współczynnik. W praktyce często uwzględnia się straty, mieszanie i niedokładności tłoczenia.
Korek cementowy to odcinek stwardniałego zaczynu w otworze lub w rurach, który tworzy szczelną barierę. Stosuje się go m.in. do odcinania stref, likwidacji/przerywania przepływów, prac rekonstrukcyjnych oraz przygotowania otworu do dalszych operacji technologicznych.
Warto policzyć wynik pośredni: podziel objętość przez długość, aby uzyskać l/m. Jeśli wyjdzie wartość rażąco mała lub ogromna jak na rury 7", to zwykle oznacza błąd w odczycie tabeli albo w jednostkach. Taka kontrola rzędu wielkości jest bardzo skuteczna.
W praktyce wiertniczej rury opisuje się zestawem parametrów: średnicą zewnętrzną i ciężarem (który pośrednio określa grubość ścianki). Z tego zestawu korzystają tabele pojemności. Na egzaminie sprawdza to umiejętność pracy z dokumentacją i tabelami technologicznymi.
Tabele stosuje się, gdy chcesz szybko uzyskać pojemność dla typowych rur i wariantów ścianek bez każdorazowego liczenia średnic. Wzory z geometrii są potrzebne, gdy masz podane średnice (np. wewnętrzną) lub gdy liczysz nietypowe konfiguracje i musisz wyznaczyć pole przekroju oraz objętość.
Ćwicz trzy elementy: odczyt właściwej pozycji z tabeli (średnica i ciężar), mnożenie przez długość odcinka oraz przeliczanie jednostek. Rozwiązuj krótkie zadania na l/m i m³/m, a po każdym wyniku rób kontrolę rzędu wielkości.
info

Statystycznie 27% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że objętość zaczynu dla korka w rurach wyznacza się z pojemności jednostkowej rur (z tabeli dla 7" i 43,15 kg/m) pomnożonej przez długość korka 50 m.

Źródła:

  • API Specification 5CT:2018, Specification for Casing and Tubing (wymiary i parametry rur okładzinowych)
  • API Bulletin 5C2:1999 (R2014), Bulletin on Performance Properties of Casing, Tubing, Drill Pipe and Line Pipe

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z cementowania otworów wiertniczych (część: korki cementowe i obliczenia objętości)
  • Tabele pojemności rur okładzinowych i przewodów wiertniczych stosowane w praktyce wiertniczej
  • Zestawy zadań rachunkowych z technologii wierceń (objętości w rurach i przestrzeniach pierścieniowych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego