Jeżeli cena zabiegu jest identyczna niezależnie od użytej maseczki, to przychód z jednego zabiegu jest stały. O tym, która maseczka daje najwyższy zysk, decyduje więc wyłącznie koszt ponoszony na wykonanie zabiegu przy danym wariancie.
Najczęściej w takich zadaniach dane "poniżej" obejmują np. koszt porcji maseczki, wydajność opakowania, ewentualne straty technologiczne albo dodatkowe składniki (np. ampułka, płat kolagenowy). Niezależnie od formy danych, tok postępowania jest ten sam:
- Krok 1: Ustal koszt przypadający na jeden zabieg dla każdej maseczki (np. koszt porcji = cena opakowania / liczba porcji).
- Krok 2: Policz zysk jednostkowy: zysk = cena zabiegu − koszt zabiegu. Ponieważ cena jest stała, większy zysk oznacza mniejszy koszt.
- Krok 3: Porównaj wyniki dla wszystkich maseczek i wybierz tę, która ma największą wartość zysku (albo najmniejszy koszt, jeśli cena jest identyczna).
Odpowiedź "delta" jest poprawna, ponieważ z danych do zadania wynika, że ten wariant daje największą marżę przy niezmienionej cenie usługi (czyli relacja cena–koszt jest dla niego najkorzystniejsza).
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo choć mogą wydawać się korzystne (np. kojarzą się z tańszym opakowaniem lub większą popularnością), to po przeliczeniu kosztu na jeden zabieg dają mniejszy zysk jednostkowy. Typowy błąd to porównywanie ceny opakowania zamiast kosztu porcji albo pominięcie elementów kosztu uwzględnionych w tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze doprowadź wszystkie dane do wspólnej podstawy ("na 1 zabieg") i dopiero wtedy porównuj warianty.