KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 8.
Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz wynagrodzenie za listopad dla Jana Kowalskiego zatrudnionego w systemie akordu progresywnego.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi wynagrodzenia Jana Kowalskiego, pracownika bezpośrednio-produkcyjnego, w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W akordzie progresywnym wynagrodzenie oblicza się, dzieląc wykonaną produkcję na części odpowiadające progom z tabeli i mnożąc każdą część przez właściwą stawkę. Następnie sumuje się wyniki dla wszystkich przedziałów i otrzymuje kwotę miesięczną. Dla danych z tabeli poprawny wynik to 2 796,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Akord progresywny to system wynagradzania, w którym stawka za jednostkę produkcji rośnie po przekroczeniu określonych progów (np. liczby sztuk, procentu normy lub innego miernika). Kluczowe jest to, że produkcji nie liczy się jedną stawką, tylko dzieli na przedziały zgodne z tabelą.

Jak poprawnie wykonać obliczenie?

  • Krok 1: Odczytaj z tabeli progi (przedziały) oraz odpowiadające im stawki/procenty podwyższenia.
  • Krok 2: Ustal wielkość produkcji/wykonania dla listopada (z tabeli).
  • Krok 3: Rozbij produkcję na części: pierwsza część do pierwszego progu, kolejna część do następnego progu itd. Jeśli wykonanie przekracza próg, nadwyżkę licz w kolejnym przedziale.
  • Krok 4: Dla każdego przedziału policz wynagrodzenie cząstkowe: liczba jednostek w przedziale × stawka dla przedziału.
  • Krok 5: Zsumuj wynagrodzenia cząstkowe i zaokrąglij zgodnie z zasadami przyjętymi w zadaniu (zwykle do 1 grosza na końcu).

Odpowiedź "2 796,00 zł" jest poprawna, bo jest wynikiem takiego właśnie sumowania według progów i stawek wskazanych w tabeli.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w typowych sytuacjach?

  • "2 750,00 zł" często wynika z pominięcia części progresji (np. nieuwzględnienia najwyższego progu albo przyjęcia zbyt niskiej stawki dla części produkcji).
  • "3 024,00 zł" bywa skutkiem przypisania zbyt dużej liczby jednostek do wyższej stawki (błąd segmentacji przedziałów) lub zastosowania progresji do całej produkcji.
  • "3 300,00 zł" może wynikać z błędnego założenia, że po przekroczeniu progu całość wykonania jest liczona najwyższą stawką, co w akordzie progresywnym z progami przedziałowymi zwykle nie jest właściwe.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rysuj sobie krótką tabelkę pomocniczą "przedział → liczba jednostek → stawka → kwota" i dopiero potem sumuj. To ogranicza pomyłki w przypisaniu jednostek do progów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Akord progresywny to system, w którym stawka za jednostkę pracy/produkcji rośnie po przekroczeniu określonych progów. Wynagrodzenie liczy się zwykle przedziałami: część wykonania w niższym progu ma niższą stawkę, a nadwyżka w wyższym progu ma wyższą stawkę.
Najpierw odczytaj progi i stawki z tabeli. Następnie rozbij wykonanie na przedziały (do 1. progu, do 2. progu itd.). Każdy przedział policz osobno: liczba jednostek w przedziale × stawka. Na końcu zsumuj wszystkie części i zaokrąglij wynik.
W akordzie progresywnym z progami najwyższa stawka dotyczy zwykle tylko nadwyżki ponad próg, a nie całej produkcji. Gdy pomnożysz całość przez najwyższą stawkę, zawyżysz wynik. Poprawne podejście to segmentacja wykonania na części przypisane do poszczególnych progów.
Najczęstsze pomyłki to: brak podziału na progi, odczyt niewłaściwej stawki z tabeli (zła kolumna/wiersz), przypisanie zbyt dużej liczby sztuk do wyższego przedziału oraz zaokrąglanie wyników pośrednich zamiast zaokrąglenia dopiero na końcu.
System akordowy opisuje sposób naliczenia wynagrodzenia zasadniczego (co do zasady w kwocie brutto). Kwota netto zależy jeszcze od składek i podatku. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba sprawdzić polecenie i dane: jeśli nie ma składek/podatku, zwykle chodzi o kwotę brutto z samego systemu akordowego.
Zrób kontrolę sumy: dodaj ilości z wszystkich przedziałów i porównaj z łącznym wykonaniem z tabeli — muszą się zgadzać. Dodatkowo sprawdź granice: pierwszy przedział kończy się na progu 1, kolejny zaczyna się od jednostki ponad próg 1 itd. To ogranicza "zgubienie" sztuk.
Najczęściej wtedy, gdy chcą silniej motywować do przekraczania norm i zwiększania wydajności, np. na stanowiskach o mierzalnej produkcji. Progresja pozwala nagrodzić nadwyżkę wyższą stawką, ale jednocześnie zachować bazowe rozliczenie dla wykonania na poziomie standardowym.
Akord prosty ma jedną stawkę za jednostkę dla całego wykonania. Akord progresywny ma progi i różne stawki (lub narzuty procentowe) zależne od poziomu wykonania. Jeśli w danych widzisz "przedziały" albo "stawka rośnie po przekroczeniu", to sygnał, że trzeba liczyć częściami.
Często tak, bo progi progresji mogą być zbudowane wokół normy (np. do 100% normy, 100–120%, powyżej 120%). Norma pomaga ustalić, od kiedy nalicza się wyższą stawkę. W zadaniu trzeba jednak kierować się konkretną tabelą — progi mogą być podane też w sztukach.
Najbezpieczniej przygotować mini-tabelę pomocniczą: próg, ilość w progu, stawka, kwota. Licz kolejno od najniższego progu i zapisuj wyniki cząstkowe. Na końcu zsumuj i sprawdź, czy ilości z progów dają łączne wykonanie.
info

Około 68% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w akordzie progresywnym wynagrodzenie oblicza się, dzieląc wykonaną produkcję na części odpowiadające progom z tabeli i mnożąc każdą część przez właściwą stawkę.

Materiały:

  • Podręczniki i zbiory zadań do kwalifikacji kadrowo-płacowej obejmujące systemy wynagradzania
  • Materiały szkolne o akordzie prostym i progresywnym (przykłady z progami)
  • Arkusze kalkulacyjne do ćwiczeń z rozbijaniem produkcji na przedziały i sumowaniem wynagrodzenia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego