KWALIFIKACJA BUD13 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 6.
Na podstawie danych zawartych w tabeli określ grupę nośności podłoża nawierzchni wykonanego z piasku grubego o dobrych warunkach wodnych.
Ilustracja przedstawia tabelę, która klasyfikuje grupy nośności podłoża gruntowego nawierzchni w zależności od rodzaju
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Grupę nośności podłoża wyznacza się przez odczyt z tabeli, łącząc dwa warunki: rodzaj gruntu oraz warunki wodne.
Dla "piasku grubego" i "dobrych warunków wodnych" tabela przypisuje najwyższą grupę nośności, dlatego właściwym wyborem jest G1.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu należy wykonać typową czynność spotykaną w praktyce robót drogowych: odczytać z tabeli klasyfikacyjnej grupę nośności podłoża na podstawie opisu gruntu i warunków wodnych. Kluczowe jest, że poprawna odpowiedź nie wynika wyłącznie z samej nazwy gruntu, lecz z połączenia dwóch informacji:

  • rodzaj gruntu: piasek gruby,
  • stan/warunki wodne: dobre warunki wodne.

Piaski grube (przy sprzyjających warunkach wodnych) są z reguły gruntami o korzystnych właściwościach dla posadowienia i budowy warstw nawierzchni, ponieważ łatwiej je zagęścić i zwykle nie wykazują tak dużej wrażliwości na okresowe zawilgocenie jak grunty spoiste. W konsekwencji w klasyfikacjach dydaktycznych stosowanych przy projektowaniu i wykonywaniu nawierzchni drogowych odpowiadają one wyższej nośności w porównaniu z gruntami słabszymi.

Dlatego odpowiedź "G1" jest właściwa: oznacza przypisanie do grupy o najwyższej/korzystnej nośności w ramach skali G1–G4 (gdzie kolejne grupy opisują podłoża mniej korzystne).

Pozostałe propozycje ("G2", "G3", "G4") są nieprawidłowe w tym ujęciu, ponieważ odpowiadałyby podłożu o coraz gorszej nośności lub mniej korzystnych warunkach (np. innym rodzajom gruntu lub gorszym warunkom wodnym). Typowym błędem na egzaminie jest odczyt wartości z niewłaściwej kolumny/wiersza albo pominięcie informacji o warunkach wodnych i wybór "na pamięć".

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź w tabeli dokładnie wiersz z właściwym rodzajem gruntu, a dopiero potem wybierz kolumnę odpowiadającą warunkom wodnym; na końcu porównaj uzyskaną grupę z odpowiedziami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To klasyfikacja opisująca, jak "mocne" jest podłoże pod nawierzchnię drogową. Im wyższa nośność, tym zwykle mniejsze ryzyko odkształceń i łatwiejszy dobór konstrukcji nawierzchni. W zadaniach egzaminacyjnych grupę wybiera się najczęściej przez odczyt z podanej tabeli.
Najpierw znajdź wiersz odpowiadający rodzajowi gruntu (np. piasek gruby), potem przejdź do kolumny z warunkami wodnymi (np. dobre). Na przecięciu wiersza i kolumny odczytasz grupę G. Na końcu porównaj wynik z odpowiedziami.
Woda zmienia zachowanie gruntu: może obniżać jego wytrzymałość, pogarszać zagęszczalność i zwiększać podatność na odkształcenia. Dlatego w wielu klasyfikacjach rozróżnia się te same grunty w różnych warunkach wodnych, co prowadzi do innej grupy nośności.
Najczęstsze są: odczyt z niewłaściwej kolumny (pomylenie warunków wodnych), przesunięcie o jeden wiersz w tabeli, wybór "z pamięci" bez sprawdzenia tabeli oraz pominięcie przymiotników typu "gruby/drobny" przy piasku, które w tabelach mają znaczenie.
Nie zawsze "z definicji". W zadaniach egzaminacyjnych decyduje konkretna tabela/klasyfikacja oraz podane warunki wodne. Piasek gruby często jest korzystny, ale przy innych warunkach (np. niekorzystnym nawodnieniu) wynik w tabeli może być inny. Zawsze odczytuj z materiału w zadaniu.
Gdy klasyfikacja nośności wskazuje podłoże słabsze (niższa grupa) i istnieje ryzyko koleinowania, osiadań lub utraty równości nawierzchni. W praktyce rozważa się wtedy m.in. poprawę odwodnienia, dogęszczenie, stabilizację spoiwem albo wymianę gruntu, zależnie od projektu i warunków.
W zadaniach jest to podane wprost w treści (np. "piasek gruby"). Nie należy tego ignorować, bo różne frakcje piasku mogą mieć inne zachowanie przy zagęszczaniu i inną klasyfikację w tabeli. Jeśli masz wątpliwość, trzymaj się dokładnego brzmienia opisu gruntu.
Bo zadanie sprawdza umiejętność pracy z dokumentacją/załącznikami: odczytu danych i dopasowania wyniku do odpowiedzi. W praktyce operator i personel wykonawczy często korzystają z zestawień i wytycznych (np. z dokumentacji robót), a nie tylko z definicji pamięciowych.
Wpływa na dobór technologii i sprzętu (zagęszczarki, walce), liczbę przejść, kontrolę wilgotności oraz ryzyko zapadania się maszyn lub powstawania kolein podczas robót. Dobra nośność zwykle ułatwia uzyskanie wymaganych parametrów warstw i ogranicza poprawki.
Ćwicz odczyt z tabel: rodzaj gruntu + warunki wodne → grupa G. Ucz się słownictwa gruntowego (piasek, żwir, glina, ił) i typowych opisów warunków wodnych. Trenuj też dokładność: zaznaczaj w tabeli wiersz i kolumnę, żeby uniknąć przesunięcia podczas odczytu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 44% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że grupę nośności podłoża wyznacza się przez odczyt z tabeli, łącząc dwa warunki: rodzaj gruntu oraz warunki wodne.

Materiały:

  • Materiały szkolne z geotechniki drogowej dla kwalifikacji związanych z robotami ziemnymi i drogowymi
  • Katalogi/opracowania dotyczące konstrukcji nawierzchni i nośności podłoża używane w dydaktyce zawodowej
  • Ćwiczenia z odczytu tabel i klasyfikacji gruntów (rodzaj gruntu + warunki wodne → grupa nośności)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego