KWALIFIKACJA MTL5 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 27.
Na podstawie informacji zawartych w tabeli określ nominalną odległość L pomiędzy zaciskami w próbie jednokierunkowego skręcania drutu o średnicy d = 2 mm.
Ilustracja przedstawia schemat próby jednokierunkowego skręcania drutu, który jest związany z kwalifikacją zawodową technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla drutu o średnicy d = 2 mm należy wybrać z tabeli przedział 1 ≤ d < 5 mm.
W tym zakresie obowiązuje zależność L = 100·d. Po podstawieniu d = 2 mm otrzymujemy L = 100·2 = 200 mm. Pozostałe odpowiedzi wynikają z użycia złego wiersza tabeli lub pomylenia współczynnika z wynikiem.

Pełne wyjaśnienie:

W próbie jednokierunkowego skręcania drutu jednym z kluczowych parametrów przygotowania próbki jest nominalna odległość L między zaciskami. Jej wartość nie jest dobierana dowolnie, tylko wynika z tabeli, w której L jest podane jako wielokrotność średnicy drutu d (zależność proporcjonalna).

Dla d = 2 mm trzeba najpierw poprawnie zaklasyfikować próbkę do odpowiedniego przedziału średnic. Wartość 2 mm spełnia warunek 1 ≤ d < 5, więc należy korzystać z wiersza tabeli dla tego zakresu.

W tym przedziale tabela podaje zależność: L = 100·d. Następnie wykonuje się proste obliczenie:

  • L = 100 · 2 mm = 200 mm.

Dlatego odpowiedź "200 mm" jest poprawna.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "400 mm" może wynikać z użycia niewłaściwego współczynnika (np. 200·d) albo z podwójnego przeliczenia, ale dla d = 2 mm nie odpowiada właściwemu wierszowi tabeli.
  • "50 mm" to typowy błąd "brania współczynnika za wynik" (zamiast policzyć 100·d) albo błędnego sięgnięcia do wiersza przeznaczonego dla dużych średnic (gdzie występuje 50·d).
  • "30 mm" nie wynika z podanych zależności tabelarycznych (200·d, 100·d, 50·d) dla d = 2 mm i zwykle jest efektem przypadkowego strzału lub pomylenia wielkości.

W praktyce operator, aby zapewnić powtarzalność badania, powinien zawsze wykonać dwa kroki: (1) dobrać właściwy przedział średnic, (2) policzyć L jako iloczyn współczynnika z tabeli i średnicy d w tych samych jednostkach (mm).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odległość L to nominalny rozstaw zacisków, między którymi mocuje się drut do próby jednokierunkowego skręcania. Ustala ona długość odcinka roboczego próbki. Znormalizowanie L względem średnicy d poprawia porównywalność wyników między badaniami i stanowiskami.
Najpierw znajdź w tabeli przedział, do którego należy średnica d (np. 1 ≤ d < 5). Dopiero z tego wiersza odczytaj zależność typu L = k·d. Kluczowe jest zwrócenie uwagi na znaki nierówności, bo zmieniają wybór współczynnika k.
W tabeli dla zakresu 1 ≤ d < 5 podany jest wzór L = 100·d, a nie gotowa wartość L. Dla d = 2 mm trzeba wykonać mnożenie: 100·2 = 200. Błąd "100 mm" wynika z pomylenia współczynnika (100) z wynikiem końcowym.
Najczęstsze pomyłki to: wybranie złego przedziału średnic (nieuwaga w nierównościach), potraktowanie współczynnika jako wyniku, pominięcie mnożenia przez d, albo użycie wzoru z innego wiersza (np. 50·d dla grubych drutów). Warto zawsze sprawdzić oba kroki: przedział i rachunek.
Jeżeli d jest podane w milimetrach, to wprost podstawiasz je do zależności z tabeli, a wynik L otrzymujesz również w milimetrach. Problemy pojawiają się, gdy ktoś przechodzi na centymetry lub metry bez konsekwencji. Najbezpieczniej trzymać się mm dla d i L.
Zależność L = 200·d dotyczy cienkich drutów w zakresie 0,3 ≤ d < 1 mm (zgodnie z opisem tabeli). Dłuższy odcinek roboczy ułatwia uzyskanie właściwych warunków skręcania dla małych średnic. Dla d = 2 mm nie wolno używać tego wiersza.
Zależność L = 50·d stosuje się dla większych średnic (dla d ≥ 5 mm według tabeli z zadania). Krótszy odcinek roboczy jest wtedy właściwy ze względu na sztywność próbki i warunki naprężeń. To częsta pułapka na egzaminie: użycie 50·d dla zbyt małych d.
Po obliczeniu L operator ustawia rozstaw zacisków/uchwytów na maszynie do próby skręcania na tę wartość, a następnie mocuje drut osiowo i z odpowiednim dociskiem. Poprawny rozstaw wpływa na wiarygodność wyniku, dlatego ustawienie warto potwierdzić odczytem z podziałki lub układu pomiarowego.
W opisie ilustracji wskazano, że inne długości mogą być stosowane za specjalną zgodą, np. gdy maszyna nie pozwala na standardowe długości. Na egzaminie, jeśli pytanie odwołuje się do tabeli normatywnej i nie ma dodatkowych warunków, należy przyjąć wartość nominalną wynikającą bezpośrednio z tabeli.
Trzeba porównać liczbę 2 z granicami przedziału: jest większa lub równa 1 oraz mniejsza od 5, więc spełnia oba warunki jednocześnie. Uwaga na typową pomyłkę: odczyt "1–5" bez uwzględnienia znaków ≤ i <. W tym zadaniu 2 mm jednoznacznie wpada w środkowy zakres.
info

Około 65% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Dla drutu o średnicy d = 2 mm należy wybrać z tabeli przedział 1 ≤ d &lt; 5 mm.W tym zakresie obowiązuje zależność L = 100·d."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z badań mechanicznych metali (próby drutów i prętów)
  • Instrukcje obsługi maszyn do próby skręcania (sekcja: przygotowanie próbki i rozstaw uchwytów)
  • Materiały dydaktyczne z metrologii warsztatowej (jednostki, odczyt tabel, niepewność)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego