W metodzie kontroli napięcia paska klinowego przez ugięcie potrzebne są dwie informacje: siła kontrolna (obciążenie pomiarowe) F oraz wymagane ugięcie x. Odczytuje się je z dokumentacji (tabela + wykres), a nie "zgaduje" ani nie mierzy ugięcia bez przyłożenia siły.
Dlaczego poprawne jest "F = 55 N ÷ 76 N, x = 40 mm"?
- Dobór F: w tabeli należy wybrać profil paska SPB oraz zakres średnicy czynnej małego koła pasowego obejmujący 330 mm. Dla przedziału 315–400 mm przypisany jest zakres 55–76 N na pasek. To jest siła, którą przykłada się w trakcie pomiaru.
- Dobór x: ugięcie zależy od rozstawu osi A. Z wykresu x(A) dla A = 2500 mm odczytuje się x = 40 mm. Pomiar wykonuje się w połowie rozpiętości paska, prostopadle do jego biegu, przykładając wcześniej siłę F.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z F = 35 N ÷ 50 N wskazują na odczyt z innego profilu paska albo innego zakresu średnicy. To typowy błąd "podobnych wartości" z tabeli: liczby wyglądają wiarygodnie, ale nie spełniają warunku profilu SPB i średnicy czynnej 330 mm.
- Wariant z x = 38 mm jest bliski, ale wynika zwykle z niedokładnego odczytu albo z pomylenia skali (np. odczyt dla innego A). W zadaniu A wynosi dokładnie 2500 mm, a wykres wskazuje 40 mm.
- Wariant z x = 5 mm jest charakterystyczny dla błędu jednostek lub błędnego rozumienia pomiaru (np. "małe ugięcie = lepiej napięty pasek"). Zbyt małe ugięcie przy zadanej sile oznacza w praktyce zbyt duży naciąg, który może przeciążać łożyska.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdziel zadanie na dwa kroki: (1) tabela → F, (2) wykres → x. Dodatkowo sprawdź jednostki: rozstaw osi w tym typie wykresów bywa w mm, nawet jeśli w treści podano go jako 2,5 m.
