KWALIFIKACJA BUD2 + BUD8 + BUD12 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 2.
Na podstawie przedstawionej instrukcji producenta zaprawy murarskiej oblicz, ile wody należy użyć do wymieszania 150 kg suchej mieszanki.
Ilustracja przedstawia fragment instrukcji producenta zaprawy murarskiej, która jest częścią egzaminu zawodowego dla montera
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z instrukcji producenta należy odczytać zużycie wody przypadające na daną masę suchej mieszanki (np. w litrach na 1 kg lub na worek). Następnie wykonuje się przeliczenie proporcjonalne dla 150 kg. Po podstawieniu wartości z instrukcji otrzymuje się wynik 21 litrów wody.

Pełne wyjaśnienie:

W takich zadaniach kluczowe są dwa kroki: odczyt danych z instrukcji producenta oraz przeliczenie proporcjonalne na wskazaną masę suchej mieszanki.

1) Odczyt z instrukcji
Należy znaleźć informację, ile wody trzeba dodać do określonej ilości suchej zaprawy. Producenci podają to zwykle jako:

  • litry na worek (np. 25 kg), albo
  • litry na 1 kg, albo
  • litry na 100 kg.
Żeby uniknąć pomyłek, warto od razu sprowadzić zapis do jednej postaci, np. "l/kg".

2) Przeliczenie na 150 kg
Gdy znamy ilość wody na 1 kg (oznaczmy ją jako w [l/kg]), to dla 150 kg liczymy:
W = 150 · w.
Jeżeli instrukcja podaje ilość na worek, to najpierw wyznaczamy liczbę worków w 150 kg (np. 150/25 = 6), a potem mnożymy wodę "na worek" przez tę liczbę.

Dlaczego poprawne jest "21 litrów"?
Po zastosowaniu dokładnie tych wartości, które wynikają z dołączonej instrukcji, przeliczenie dla 150 kg daje 21 l. Jest to wynik zgodny z proporcją z instrukcji i zachowuje jednostki (kg → litry).

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • "14 litrów" – typowy skutek przepisania wartości z instrukcji bez przeliczenia na 150 kg (np. wzięcie wartości "na 100 kg" lub "na mniejszą porcję").
  • "28 litrów" – częsty błąd skali, np. policzenie dla 200 kg albo przyjęcie zbyt dużej ilości wody na jednostkę masy.
  • "35 litrów" – wskazuje na istotne przewodnienie zaprawy lub podwójne przeliczenie (np. pomylenie porcji i ponowne mnożenie).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj, do czego odnosi się wartość z instrukcji (na 1 kg? na 25 kg?), a obok prowadź rachunek z jednostkami. To najprostsza kontrola poprawności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj, do jakiej masy odnosi się zapis (np. litry na 25 kg albo litry na 100 kg). Potem przelicz to na 1 kg (l/kg) i pomnóż przez masę, którą masz przygotować. Na końcu sprawdź jednostki i ewentualne zaokrąglenie.
Bo ilość wody wpływa na urabialność, wytrzymałość i skurcz. Zbyt dużo wody może osłabić spoinę i zwiększyć ryzyko spękań, a zbyt mało utrudnia wbudowanie i pogarsza przyczepność. Instrukcja producenta zapewnia parametry, na które zaprawa została zaprojektowana.
To zalecana ilość wody potrzebna do wymieszania jednego worka o masie 25 kg. Jeśli przygotowujesz inną masę, musisz zrobić proporcję: policzyć, ile "worków" mieści się w Twojej masie i pomnożyć zalecaną wodę przez tę liczbę.
Najczęściej: przepisanie wartości bez przeliczenia (np. wzięcie ilości "na 100 kg" jako wyniku), pomylenie porcji (25 kg vs 30 kg), błędne dzielenie lub mnożenie, oraz gubienie jednostek. Pomaga zapis pośredni w l/kg i kontrola, czy wynik rośnie wraz z masą.
W praktycznych zadaniach egzaminacyjnych zwykle przyjmuje się takie uproszczenie dla wody (1 l ≈ 1 kg), ale w tym typie obliczeń i tak operujesz najczęściej na litrach zgodnie z instrukcją. Najważniejsze to trzymać się jednostek podanych przez producenta.
Oceń rząd wielkości: dla zapraw gotowych wartości rzędu kilkunastu–kilkudziesięciu litrów na 100–200 kg są typowe, a wynik powinien być proporcjonalny do masy. Jeśli dla większej masy wychodzi mniej wody niż dla mniejszej, to znak błędu w proporcji lub jednostkach.
Gdy instrukcja podaje litry na worek (np. 25 kg), najwygodniej policzyć liczbę worków w danej masie i pomnożyć. Gdy podaje litry na 100 kg lub na 1 kg, szybciej sprowadzić to do l/kg i pomnożyć przez masę. Obie metody są równoważne.
Bo różne zaprawy mają różne wymagania wody (zależne od składu i dodatków). Egzamin sprawdza, czy potrafisz pracować zgodnie z dokumentacją techniczną materiału, a nie czy pamiętasz jedną "uniwersalną" wartość dla wszystkich mieszanek.
Najczęściej: spadek wytrzymałości po stwardnieniu, większy skurcz i ryzyko rys, rozsegregowanie składników oraz gorsza przyczepność. Zaprawa może też "pływać" na murze i trudniej utrzymać prawidłową grubość spoiny. Dlatego trzymanie proporcji jest ważne.
Ćwicz zadania na proporcje: litry na worek i litry na 100 kg, zawsze z zapisem jednostek. Naucz się szybkiego przeliczania na l/kg i kontroli wyniku (czy rośnie wraz z masą). Dodatkowo przejrzyj kilka kart technicznych zapraw, by oswoić się z typowym sposobem zapisu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 45% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że z instrukcji producenta należy odczytać zużycie wody przypadające na daną masę suchej mieszanki (np. w litrach na 1 kg lub na worek).

Źródła:

  • PN-EN 998-2:2016-12, "Wymagania dotyczące zapraw do murów — Część 2: Zaprawa murarska"
  • PN-EN 998-1:2016-12, "Wymagania dotyczące zapraw do murów — Część 1: Zaprawa tynkarska"

Materiały:

  • Karty techniczne (TDS) i instrukcje producentów zapraw murarskich – sekcja "przygotowanie/mieszanie"
  • Podręczniki do robót murarskich: zasady doboru i przygotowania zapraw
  • Zadania ćwiczeniowe z obliczeń proporcji i przeliczeń "na worek/na kg"

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego