W rozdziale grawitacyjnym w cieczach ciężkich (ośrodkach o podwyższonej gęstości) wykorzystuje się prostą zasadę fizyczną: ziarno o gęstości mniejszej niż gęstość cieczy ma tendencję do pływania, a ziarno o gęstości większej – do tonięcia. Oznacza to, że dla cieczy o gęstości 2950 kg/m3 da się skutecznie rozdzielić tylko takie mieszaniny mineralne, w których jedne składniki są "lżejsze" od 2950, a inne "cięższe" od 2950.
Odpowiedź "mieszaniny 1 i 3" jest poprawna, ponieważ (zgodnie z danymi w tabeli) właśnie w mieszaninie 1 oraz w mieszaninie 3 występuje układ składników umożliwiający powstanie dwóch frakcji: pływającej i tonącej w tetrabromoetanie. Innymi słowy, granica rozdziału ustawiona na 2950 kg/m3 "przecina" zestaw gęstości minerałów w tych mieszaninach.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "tylko mieszaninę 3" – to typowy błąd nieuwzględnienia drugiego przypadku spełniającego kryterium; tabela wskazuje, że jeszcze jedna mieszanina również ma składniki po obu stronach gęstości cieczy.
- "tylko mieszaninę 1" – analogicznie pomija mieszaninę 3, która także spełnia warunek rozdziału w tym ośrodku.
- "mieszaniny 2 i 3" – zawiera mieszaninę 3 (poprawnie), ale błędnie dopisuje mieszaninę 2, w której (według tabeli) składniki nie tworzą pary "lżejszy–cięższy" względem 2950 kg/m3, więc nie uzyska się jednoznacznego rozdziału na pływającą i tonącą frakcję.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj porównanie "po kolei" dla każdej mieszaniny: sprawdź, czy występuje co najmniej jeden składnik o gęstości mniejszej oraz co najmniej jeden większej niż gęstość ośrodka. Dopiero wtedy zaznacz mieszaninę jako rozdzielalną.
