Naprężenie rozciągające w kolumnie rur wyznacza się z podstawowego związku wytrzymałościowego σ = F/S, gdzie F jest siłą rozciągającą, a S polem przekroju poprzecznego. Największe naprężenia pojawiają się w najwyżej położonym przekroju, ponieważ właśnie tam rura "niesie" ciężar całej kolumny znajdującej się poniżej.
Krok 1: siła rozciągająca
Ciężar jednostkowy wynosi 360 N/m, a głębokość 2200 m, więc całkowita siła od ciężaru kolumny to:
F = 360 N/m × 2200 m = 792 000 N.
Krok 2: pole przekroju
Podane 30 cm² trzeba przeliczyć na m². Ponieważ 1 m² = 10 000 cm², to:
30 cm² = 30/10 000 m² = 0,003 m².
Krok 3: obliczenie naprężenia i jednostki
Podstawiając do wzoru:
σ = 792 000 / 0,003 = 264 000 000 N/m².
Następnie przelicza się N/m² na kN/m² (1 kN = 1000 N):
264 000 000 N/m² = 264 000 kN/m².
Odpowiedzi z wartościami rzędu 264 N/m² lub 2640 N/m² wynikają zwykle z pominięcia konwersji jednostek, a 26 400 kN/m² odpowiada typowemu błędowi w przeliczeniu pola (np. przesunięcie przecinka o jedno miejsce). W praktyce wiertniczej taka kontrola jednostek jest kluczowa, bo błąd rzędu wielkości może prowadzić do złego doboru rur i ryzyka uszkodzenia kolumny.