Moment bezwładności pola przekroju (drugi moment pola) względem osi środkowej x0 opisuje, jak "rozłożone" jest pole przekroju względem tej osi i jak przekrój będzie przeciwstawiał się zginaniu w danej płaszczyźnie. Jest to wielkość stricte geometryczna, a jej jednostką jest zawsze długość do czwartej potęgi, np. cm4.
W przekroju złożonym z dwóch ceowników C100 nie wystarczy przepisać jednej wartości z tabeli. Standardowa procedura obejmuje:
- ustalenie położenia osi środkowej x0 całego przekroju (zwykle przez wyznaczenie środka ciężkości układu),
- wyznaczenie odległości d między osią x0 a osiami przechodzącymi przez środki ciężkości pojedynczych ceowników (zgodnie z rysunkiem/tabelą),
- zastosowanie twierdzenia Steinera: Ix0 = Σ(Ixi + Ai·di2),
- zsumowanie wkładów od obu kształtowników.
Odpowiedź "412,00 cm4" jest spójna z tym, że wynik dla przekroju złożonego bywa istotnie większy od momentu bezwładności pojedynczego elementu, zwłaszcza gdy pola są odsunięte od osi x0 (składnik A·d2 często dominuje).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "82,40 cm3" oraz "53,00 cm3" mają jednostkę cm3, czyli odpowiadają innemu parametrowi geometrycznemu (najczęściej wskaźnikowi wytrzymałości przy zginaniu). To typowa pułapka jednostek.
- "212,00 cm4" ma poprawną jednostkę, ale może odpowiadać sytuacji, gdy pominięto część obliczeń (np. nieuwzględniono twierdzenia Steinera albo przyjęto błędne położenie osi x0), przez co wynik wychodzi zaniżony.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź jednostkę szukanej wielkości (cm4 dla I, cm3 dla W). Następnie upewnij się, że w obliczeniach dla przekroju złożonego pojawia się składnik przesunięcia osi A·d2 i że wszystkie dane z tabeli są w tych samych jednostkach.
