W opisie zadania kluczowe są dwie informacje: użycie tachimetru elektronicznego oraz wykonanie obserwacji polegającej na pomiarze kąta γ i odległości l. Taki zestaw danych jest typowy dla wyznaczania różnicy wysokości (przewyższenia) metodą trygonometryczną: z odległości (najczęściej skośnej lub poziomej po redukcji) oraz kąta pionowego/zenitalnego wyznacza się składową pionową, a następnie wysokość tyczonego punktu projektowanego.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "wysokościowe metodą niwelacji trygonometrycznej." W praktyce geodezyjnej tachimetr umożliwia szybkie tyczenie rzędnych projektowanych tam, gdzie prowadzenie klasycznej niwelacji może być utrudnione (np. na rozległym placu budowy, przy konieczności częstego przestawiania instrumentu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "sytuacyjne metodą przecięć kierunków." – metody przecięć/kierunków służą do wyznaczenia położenia w planie (XY) na podstawie przecięcia kierunków, a nie do bezpośredniego wyznaczania wysokości z kąta pionowego i odległości.
- "wysokościowe metodą niwelacji geometrycznej." – niwelacja geometryczna opiera się na odczytach na łatach (wstecz/przód) i różnicy celowych, a nie na kącie pionowym. Sam pomiar kąta γ i odległości l wskazuje na podejście trygonometryczne.
- "sytuacyjne metodą wcięcia kątowego." – wcięcie kątowe to metoda sytuacyjna (planarna), wykorzystująca kąty poziome do wyznaczenia punktu w planie. Nie odpowiada opisowi ukierunkowanemu na wysokość punktu projektowanego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się jednocześnie kąt pionowy/zenitalny i odległość (szczególnie w kontekście tachimetru), najczęściej chodzi o niwelację trygonometryczną i zagadnienia wysokościowe.
