W połączeniach nitowych otwór nie jest wykonywany "na styk" z średnicą nominalną nitu. W praktyce potrzebny jest luz montażowy, aby nit dało się swobodnie włożyć do otworu oraz aby podczas zakuwania (kształtowania łba zakuwkowego) nie dochodziło do zadzierania krawędzi otworu i klinowania nitu.
Dlatego w tabelach technologicznych podaje się zalecane średnice otworów większe od średnicy nitu. Dla nitu o średnicy 6 mm w podanej tabeli wskazano otwór 6,5 mm, co stanowi typową wartość zapewniającą poprawny montaż przy jednoczesnym utrzymaniu właściwego prowadzenia nitu.
Odpowiedzi rozpraszające pokazują typowe pomyłki:
- "6,0 mm" – błąd wynikający z mylenia średnicy nominalnej nitu z wymaganą średnicą otworu; w praktyce taki otwór często utrudnia montaż.
- "6,1 mm" – intuicyjne "minimalne powiększenie", ale w wielu tabelach nadal jest to zbyt mało, by zapewnić pewne osadzenie bez problemów technologicznych.
- "6,6 mm" – wartość nadmiernie duża względem zaleceń z tabeli; zbyt duży otwór może pogarszać centrowanie nitu i jakość połączenia.
Na egzaminie kluczowe jest, aby zawsze odczytać wartość dokładnie z tabeli/rysunku technologicznego i nie kierować się wyłącznie intuicją.
