Ekonomiczna wielkość dostawy (EOQ) to taka wielkość partii zamówienia, która minimalizuje sumę dwóch głównych grup kosztów: kosztów składania/obsługi zamówień oraz kosztów utrzymania zapasu w magazynie.
1) Wzór i znaczenie parametrów
Stosuje się klasyczny wzór:
Q* = √(2·D·S/H)
gdzie:
- D – popyt roczny (szt./rok),
- S – koszt obsługi jednego zamówienia (zł/zamówienie),
- H – roczny koszt utrzymania zapasu dla 1 sztuki (zł/szt./rok).
2) Wyznaczenie H z danych zadania
W zadaniu podano współczynnik rocznego kosztu utrzymania zapasu i = 0,1 oraz cenę jednostkową c = 100 zł/szt. W typowym ujęciu oznacza to, że koszt utrzymania jednej sztuki przez rok wynosi:
H = i · c = 0,1 · 100 = 10 zł/szt./rok.
3) Podstawienie i obliczenia
Podstawiamy: D = 40 000, S = 500, H = 10.
Q* = √(2 · 40 000 · 500 / 10)
Najpierw licznik: 2 · 40 000 · 500 = 40 000 000.
Dzielimy przez 10: 4 000 000.
Pierwiastek: √4 000 000 = 2 000.
Wynik: 2 000 szt.
4) Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
Odpowiedź "1 415 szt." zwykle pojawia się, gdy ktoś błędnie policzy H (np. przyjmie inną wartość kosztu utrzymania) albo pomyli się w rachunku pierwiastka. "200 szt." jest zbyt małe i oznaczałoby bardzo częste zamówienia, co podniosłoby koszty zamawiania. "20 000 szt." jest zbyt duże i implikuje wysoki zapas średni, a więc wysokie koszty utrzymania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki: S ma być "na zamówienie", D "na rok", a H "na sztukę na rok". Najczęstszy błąd to nieuwzględnienie, że H trzeba wyliczyć z i oraz ceny jednostkowej.