Skala Norton jest narzędziem przesiewowym służącym do ustrukturyzowanej oceny ryzyka rozwoju odleżyn. W praktyce opieki nad osobą starszą pozwala szybko wychwycić osoby wymagające intensywniejszej profilaktyki (częstszej zmiany pozycji, odciążania, kontroli skóry i wilgotności).
W tej skali opiekun bierze pod uwagę pięć kluczowych obszarów funkcjonowania:
- stan fizyczny (ogólna kondycja organizmu),
- stan świadomości (kontakt, reakcje, współpraca),
- aktywność (poziom aktywności ruchowej w ciągu dnia),
- możliwość zmiany pozycji (mobilność, zdolność do samodzielnego przestawiania się),
- czynność zwieraczy (kontrola oddawania moczu i stolca, wpływ na zawilgocenie i macerację skóry).
Odpowiedź zawierająca dokładnie te elementy jest poprawna, bo odzwierciedla konstrukcję skali Norton i to, co faktycznie jest w niej oceniane.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, ponieważ mieszają ogólne czynniki ryzyka lub objawy ze składowymi konkretnej skali. Wiek, masa ciała czy "budowa ciała" mogą wpływać na ryzyko odleżyn pośrednio, ale nie są standardowymi pozycjami w tej skali. Podobnie "zabarwienie skóry" i "nawyki żywieniowe" mogą być ważne w ocenie stanu skóry i odżywienia, jednak nie stanowią kryteriów Norton. Także "stan psychiczny" bywa potocznie utożsamiany ze świadomością, ale w narzędziu chodzi o ocenę świadomości jako kategorii skali, a nie ogólnej kondycji psychicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się skal, warto zapamiętywać je jako zestaw stałych kategorii. Dzięki temu nie wybiera się odpowiedzi "brzmiącej sensownie", lecz zgodnej z tym, co rzeczywiście mierzy dane narzędzie.
