Charakterystyka amplitudowo-częstotliwościowa pokazuje, jak zmienia się wzmocnienie wzmacniacza w funkcji częstotliwości. W typowym przedwzmacniaczu mikrofonowym oczekuje się w miarę płaskiego przebiegu w paśmie środkowym, a spadków na krańcach pasma – w pobliżu dolnej i górnej częstotliwości granicznej.
Odpowiedź "Za małe wzmocnienie napięciowe badanego układu." jest właściwa, gdy wykres wskazuje, że w zakresie częstotliwości, w którym układ powinien pracować liniowo (pasmo środkowe), wzmocnienie jest zaniżone w porównaniu z wartością referencyjną (podaną jako ku max = 46 dB). Taki objaw oznacza problem z uzyskiwaniem wymaganego wzmocnienia, a niekoniecznie zmianę położenia częstotliwości granicznych.
- "Za wysoka wartość dolnej częstotliwości granicznej." sugeruje, że pasmo jest "ucięte" od dołu: wzmocnienie szybko rośnie dopiero od zbyt wysokiej częstotliwości. To jest inny symptom niż równomierne zaniżenie wzmocnienia w całym paśmie.
- "Za duże wzmocnienie napięciowe badanego układu." byłoby rozpoznane, gdyby poziom w paśmie środkowym był wyraźnie wyższy od oczekiwanego. Wtedy podejrzewa się np. nieprawidłową wartość elementu ustalającego wzmocnienie, a nie spadek wzmocnienia.
- "Za mała wartość górnej częstotliwości granicznej." oznacza zawężenie pasma od góry: wzmocnienie zaczyna spadać już przy zbyt niskich częstotliwościach wysokich. To objawia się wcześniejszym "rolowaniem" na końcu pasma, a niekoniecznie obniżeniem poziomu w całym paśmie.
W praktyce, aby poprawnie zdiagnozować uszkodzenie, porównuje się: (1) poziom wzmocnienia w paśmie środkowym z wartością oczekiwaną w dB oraz (2) położenie punktów -3 dB (częstotliwości graniczne). Dopiero to rozróżnia "za małe wzmocnienie" od problemu z dolną lub górną granicą pasma.
