Woda oczyszczona (Aqua purificata) to woda przeznaczona do wytwarzania produktów leczniczych niejałowych. Jej kluczową cechą jest bardzo niska zawartość zanieczyszczeń jonowych, co w wymaganiach farmakopealnych kontroluje się przede wszystkim poprzez przewodność elektrolityczną oraz odpowiednie testy jakościowe na wybrane jony (np. chlorki).
W przedstawionych wynikach pH = 7,2 jest wartością bliską obojętnej i sama w sobie nie wskazuje na istotne przekroczenie wymagań (farmakopealnie ocenia się kwasowość/zasadowość, a nie "wysokie pH" w sensie liczby z tabeli). Natomiast stężenie jonów Cl⁻ = 0,05 mol/dm³ jest skrajnie duże jak na wodę oczyszczoną: taka ilość jonów odpowiadałaby wodzie o wyraźnie "solankowym" charakterze. W praktyce tak zanieczyszczona próbka zostałaby odrzucona już na etapie pomiaru przewodności, bo przewodność roztworu z taką zawartością elektrolitów byłaby wielokrotnie wyższa od dopuszczalnej dla wody oczyszczonej.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Nie, stężenie jonów Cl⁻ jest za wysokie" – wskazuje ona na niespełnienie podstawowego wymogu niskiej jonowości. Odpowiedź "Tak" jest błędna, bo ignoruje fakt, że farmakopealna woda oczyszczona nie może zawierać tak wysokich ilości anionów. Odpowiedź "Nie, pH jest za wysokie" jest błędna, ponieważ pH 7,2 nie jest przesłanką do odrzucenia wody oczyszczonej w sposób sugerowany w zadaniu. Odpowiedź "Nie, stężenie jonów Na⁺ jest za wysokie" również opisuje problem (dużo jonów), ale w tym zestawie danych najbardziej jednoznacznie wskazanym parametrem dyskwalifikującym są chlorki, zgodnie z typowymi próbami farmakopealnymi (test na chlorki).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu o wodę farmaceutyczną widzisz stężenia jonów rzędu setnych mola na litr, traktuj to jako sygnał "to nie jest woda oczyszczona", nawet zanim wykonasz jakiekolwiek obliczenia.
