W praktyce górniczej szelki bezpieczeństwa są środkiem ochrony indywidualnej przeznaczonym do ochrony przed skutkami upadku z wysokości (lub do niższego poziomu), a nie "uniwersalnym" zabezpieczeniem do każdej niebezpiecznej pracy. Kluczowe jest więc rozpoznanie czynności, w której występuje realne ryzyko spadnięcia pracownika.
Odpowiedź "Podwieszania lutniociągu." jest właściwa, ponieważ podwieszanie elementów instalacji wentylacyjnej (lutniociągu) zwykle wiąże się z pracą przy stropie, użyciem podestów/drabin lub przebywaniem w położeniu zwiększającym ryzyko utraty równowagi. Dodatkowo manipulowanie długimi odcinkami lutni i ich mocowaniami wymaga sięgania, podpierania i pracy z rękami uniesionymi, co sprzyja poślizgnięciu lub potknięciu. W takich warunkach stosuje się systemy asekuracji, których elementem są szelki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w tym pytaniu:
- "Odwadniania przodka." – odwadnianie dotyczy głównie zagrożeń związanych z wodą, śliskością i porażeniem/awarią urządzeń, natomiast nie jest to typowa czynność wykonywana w warunkach wymagających zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości. O doborze zabezpieczeń decyduje tu raczej organizacja pracy i środki przeciwpoślizgowe niż same szelki.
- "Wykonywania olunku." – to praca potencjalnie ryzykowna, ale dominujące zagrożenia są inne (organizacyjne i technologiczne, zależne od stosowanej metody). Same szelki nie są podstawowym, "automatycznym" środkiem dla tego typu czynności, o ile nie występuje jednocześnie praca na wysokości.
- "Rabowania obudowy." – kojarzy się z wysokim ryzykiem urazu, jednak głównym zagrożeniem jest tu stateczność górotworu i obudowy, a nie upadek z wysokości. Stosuje się przede wszystkim procedury technologiczne i zabezpieczenia wynikające z organizacji robót, a szelki mają sens tylko wtedy, gdy czynność jest wykonywana w warunkach grożących upadkiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się czynność typowo wykonywana pod stropem, z użyciem podwieszeń lub w pozycjach zwiększających ryzyko utraty równowagi, to właśnie ona najczęściej wymaga szelek i asekuracji.
