Pytanie dotyczy tego, kto wykonuje rutynowe pomiary stężenia metanu w powietrzu metanomierzem przenośnym w polach metanowych, pod stropem wyrobisk, w dniach prowadzenia wydobycia. W praktyce czynność ta jest przypisana do osoby pełniącej funkcję kontroli zagrożenia metanowego, czyli metaniarza. Jest to rola wyspecjalizowana: wymaga systematyczności, znajomości miejsc typowego gromadzenia się metanu (m.in. partie podstropowe) oraz umiejętności prawidłowego wykonania i udokumentowania pomiaru.
Odpowiedź "metaniarzy" jest właściwa, ponieważ wskazuje pracowników, których zadania koncentrują się na pomiarach i ocenie zagrożenia metanowego. W kontekście organizacji robót ma to znaczenie: wyniki takich pomiarów wpływają na decyzje o kontynuacji pracy, przewietrzaniu, a w razie wzrostu stężeń – o ograniczeniach lub wstrzymaniu robót.
- "przodowych" należy odrzucić: przodowy odpowiada za organizację pracy w przodku i nadzór nad przebiegiem robót, ale nie jest tożsame z wykonywaniem dobowych pomiarów metanu jako zadania podstawowego.
- "strzałowych" jest niepoprawne: strzałowy zajmuje się robotami strzałowymi i bezpieczeństwem związanym z materiałami wybuchowymi; pomiary atmosfery mogą być elementem procedur przed strzelaniem, lecz nie opisują rutynowej kontroli dobowej w polach metanowych.
- "osoby dozoru" brzmi wiarygodnie, bo dozór odpowiada za bezpieczeństwo, jednak w tego typu pytaniu chodzi o wykonawcę pomiaru jako czynności specjalistycznej, a nie o ogólną odpowiedzialność nadzorczą. Dozór może wymagać pomiarów, kontrolować ich wykonanie i reagować na wyniki, ale nie musi ich wykonywać osobiście.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: gdy pytanie mówi o systematycznych pomiarach metanu metanomierzem przenośnym (zwłaszcza w miejscach krytycznych jak strop), najczęściej chodzi o metaniarza, a nie o funkcje stricte technologiczne (przodek/strzały) ani ogólny nadzór.
