KWALIFIKACJA INF8 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 32.
Praktykant odbywa staż u lokalnego dostawcy usług internetowych. Jako zadanie dostał podzielenie niewykorzystanych adresów IP na podsieć: 4,8 i 16 adresowe. Praktykant przedstawił 4 wersje podziału. Która wersja jest zgodna z zasadami rutingu?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny podział musi tworzyć podsieci o rozmiarach 4, 8 i 16 adresów, czyli odpowiednio prefiksy /30, /29 i /28.
Adres sieci dla danego prefiksu musi wypadać na granicy bloku (krok 4, 8, 16), a zakresy nie mogą się nakładać. Wskazana wersja spełnia te warunki.

Pełne wyjaśnienie:

W IPv4 rozmiar podsieci (liczba wszystkich adresów w podsieci) wynika z liczby bitów części hosta. Zależność jest prosta: podsieć ma 2n adresów, gdzie n to liczba bitów hosta.

  • 4 adresy oznaczają 22, więc potrzeba 2 bitów hosta, czyli prefiks /30.
  • 8 adresów oznacza 23, więc prefiks /29.
  • 16 adresów oznacza 24, więc prefiks /28.

Drugi warunek to poprawność adresów sieci dla danego prefiksu. Adres sieci musi być wyrównany do wielkości bloku:

  • dla /30 krok wynosi 4 (…0, …4, …8, …12, …16, …20 itd.),
  • dla /29 krok wynosi 8 (…0, …8, …16, …24 itd.),
  • dla /28 krok wynosi 16 (…0, …16, …32 itd.).

Trzeci warunek, kluczowy dla zasad trasowania, to brak nakładania się podsieci. Jeśli dwie podsieci obejmują te same adresy, tablica routingu staje się niejednoznaczna (powstaje konflikt tras i nieprzewidywalność wyboru ścieżki, a w najlepszym razie wymusza się niezamierzone dopasowanie najdłuższego prefiksu).

Wskazana odpowiedź używa /30, /29 i /28 oraz startuje od adresów będących granicami odpowiednich bloków (…4 dla /30, …8 dla /29, …16 dla /28). Dzięki temu podsieci są poprawnie wyrównane, nie wchodzą na siebie i mogą być jednoznacznie trasowane.

Pozostałe propozycje odpadają typowo z jednego z powodów: używają niewłaściwego prefiksu dla wymaganej liczby adresów (np. /28 zamiast /29), wskazują adres, który nie jest adresem sieci dla danego prefiksu (brak wyrównania do kroku), albo powodują nakładanie się zakresów, co jest sprzeczne z poprawnym planem adresacji i zasadami routingu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Podsieć 4-adresowa ma łącznie 4 adresy, czyli 22. To oznacza 2 bity części hosta, a więc prefiks /30. W takiej podsieci są 4 adresy: adres sieci, dwa adresy hostów i adres rozgłoszeniowy (broadcast).
Dla 8 adresów potrzebujesz 23, więc 3 bity hosta i prefiks /29. Dla 16 adresów masz 24, więc 4 bity hosta i prefiks /28. To dotyczy liczby wszystkich adresów w podsieci, nie tylko hostów użytecznych.
Adres sieci dla danego prefiksu musi zaczynać się na początku bloku. Przykładowo /29 ma krok 8, więc adresy sieci to …0, …8, …16, …24 itd. Jeśli wpiszesz …12/29, to nie jest to poprawny adres sieci dla /29, bo 12 nie jest wielokrotnością 8.
Nakładanie się (overlap) oznacza, że te same adresy IP należą do więcej niż jednej trasy/podsieci. Router może wtedy wybierać trasę niezgodnie z intencją projektu (zwykle zadziała reguła najdłuższego prefiksu, ale konfiguracja staje się ryzykowna i trudna w utrzymaniu).
Nie. Zwykle w takich zadaniach chodzi o 4 adresy całkowite w podsieci. W IPv4 dwa z nich są zarezerwowane: adres sieci i broadcast, więc dla /30 zostają 2 adresy hostów. To częsty błąd: mylenie liczby adresów z liczbą hostów użytecznych.
Dla /28 krok wynosi 16. Wystarczy sprawdzić ostatni oktet: poprawne adresy sieci kończą się na 0, 16, 32, 48, 64, 80, 96, 112, 128, 144, 160, 176, 192, 208, 224, 240. Jeśli adres nie pasuje do tego wzorca, nie jest adresem sieci /28.
Krok to liczba adresów w podsieci w ostatnim oktencie przy typowych przykładach. Dla /30 krok=4, dla /29 krok=8, dla /28 krok=16. Te wartości pomagają szybko ocenić, czy adresy sieci są poprawnie dobrane.
Łącza punkt–punkt potrzebują zwykle tylko dwóch adresów hostów (po jednym na interfejs po każdej stronie), więc /30 jest klasycznym wyborem, bo daje 2 adresy użyteczne. W praktyce spotyka się też /31, ale na egzaminach bardzo często sprawdza się właśnie /30.
Najczęstsze błędy to: dobranie złego prefiksu do wymaganej liczby adresów, brak wyrównania adresu sieci do granicy bloku (np. …12/29), nieuwzględnienie broadcastu i adresu sieci przy liczeniu hostów, oraz niezauważenie, że podsieci nachodzą na siebie.
Najpierw zamień wymaganą liczbę adresów na prefiks (/30, /29, /28). Potem sprawdź wyrównanie: czy adresy sieci są wielokrotnościami kroku (4/8/16). Na końcu upewnij się, że zakresy się nie nakładają i że każda podsieć zaczyna się po zakończeniu poprzedniej.
info

Około 57% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wskazana wersja spełnia te warunki.

Źródła:

  • RFC 4632: "Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan", IETF, 2006, sekcje dot. prefiksów i agregacji adresów
  • RFC 950: "Internet Standard Subnetting Procedure", IETF, 1985, zasady subnettingu i interpretacji maski
  • Cisco Learning Network / dokumentacja szkoleniowa: artykuły o IPv4 subnetting i wyznaczaniu adresu sieci oraz broadcast w oparciu o maskę (materiały referencyjne producenta)

Materiały:

  • Dokumentacja IETF dotycząca CIDR i agregacji tras (RFC o CIDR)
  • Materiały szkoleniowe z adresacji IPv4 i podsieci (podręczniki sieci komputerowych)
  • Ćwiczenia praktyczne: obliczanie podsieci i sprawdzanie overlap na przykładach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego