KWALIFIKACJA EKA2 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 32.
Protokół oraz spis dokumentacji niearchiwalnej (aktowej) przeznaczonej na makulaturę lub zniszczenie, sporządza komisja powołana przez
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Protokół i spis brakowanej dokumentacji niearchiwalnej sporządza komisja, którą formalnie powołuje kierownik (dyrektor) jednostki organizacyjnej.
To on odpowiada za nadzór nad archiwum zakładowym i podejmowanie decyzji organizacyjnych, a archiwum państwowe lub komórka merytoryczna nie pełnią tu roli powołującej.

Pełne wyjaśnienie:

W procesie brakowania (wycofywania z zasobu jednostki) dokumentacji niearchiwalnej kluczowe jest rozdzielenie ról: kto przygotowuje materiały, kto je opiniuje w komisji oraz kto ponosi odpowiedzialność za formalne uruchomienie procedury.

Poprawna jest odpowiedź: "dyrektora jednostki organizacyjnej, któremu podlega archiwum zakładowe." To kierownik jednostki ma kompetencję do powołania komisji, ponieważ odpowiada za organizację pracy jednostki, w tym funkcjonowanie archiwum zakładowego, a także za zapewnienie, by niszczenie dokumentacji odbywało się w sposób kontrolowany i udokumentowany (protokół i spis).

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "dyrektora właściwego archiwum państwowego." – archiwum państwowe pełni funkcje nadzorcze/metodyczne w ramach przepisów, ale nie jest typowym organem, który powołuje wewnętrzną komisję w jednostce do sporządzenia protokołu i spisu przeznaczonych do zniszczenia akt.
  • "kierownika archiwum zakładowego." – archiwista/kierownik archiwum zakładowego zwykle organizuje prace archiwalne, przygotowuje dokumentację, współuczestniczy w komisji, ale nie musi mieć uprawnienia do formalnego powołania komisji w imieniu całej jednostki.
  • "przedstawiciela komórki organizacyjnej, której akta podlegają wybrakowaniu." – komórka merytoryczna wskazuje akta i współpracuje przy ich typowaniu, ale powołanie komisji jest aktem organizacyjnym kierownictwa jednostki, nie wytwórcy akt.

Na egzaminie warto zapamiętać regułę: kompetencja do powołania komisji wynika z odpowiedzialności za całą jednostkę, a nie z faktu posiadania akt czy prowadzenia archiwum.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Brakowanie to formalny proces wycofania dokumentacji niearchiwalnej z dalszego przechowywania po upływie okresu jej przydatności, zakończony zniszczeniem (np. makulaturą) i udokumentowaniem czynności. Obejmuje m.in. przygotowanie spisu i protokołu oraz pracę komisji.
Zasadą jest, że komisję powołuje kierownik jednostki (np. dyrektor), bo to on odpowiada za organizację i nadzór nad archiwum zakładowym oraz za legalność i rozliczalność niszczenia dokumentacji. Osoby merytoryczne i archiwum wspierają proces, ale nie muszą mieć kompetencji powołującej.
Archiwum państwowe może sprawować nadzór lub udzielać wskazówek metodycznych, ale komisja brakowania działa w strukturze danej jednostki. Powołanie komisji jest decyzją organizacyjną wewnątrz jednostki, związaną z odpowiedzialnością kierownictwa za dokumentację i jej niszczenie.
Protokół powinien opisywać przebieg czynności brakowania: kto działał w komisji, jaki był zakres prac, jakie dokumenty zakwalifikowano do zniszczenia oraz potwierdzenie, że sporządzono spis dokumentacji. W praktyce ważne są daty, podpisy i jednoznaczne wskazanie odpowiedzialności za czynność.
Protokół opisuje czynność (przebieg i decyzje komisji), a spis jest wykazem konkretnych jednostek aktowych/dokumentów przeznaczonych do brakowania. Na egzaminie warto zapamiętać: protokół = "co zrobiono i przez kogo", spis = "co dokładnie podlega wybrakowaniu".
Spis sporządza się w ramach przygotowania brakowania, gdy dokumentacja niearchiwalna została wytypowana do zniszczenia po spełnieniu warunków przechowywania (np. upływ czasu, zakończenie sprawy). Spis jest elementem kontroli: pozwala odtworzyć, co i na jakiej podstawie usunięto.
Tak, w praktyce archiwista lub kierownik archiwum zakładowego często uczestniczy w komisji, bo posiada wiedzę o uporządkowaniu akt, kwalifikacji i sposobie ewidencji. Udział w komisji nie jest jednak tym samym co kompetencja do jej formalnego powołania.
Najczęstszy błąd to przypisanie powołania komisji instytucji "bardziej nadrzędnej" (archiwum państwowe) albo osobie najbardziej kojarzącej się z archiwum (kierownik archiwum). Warto rozdzielić role: powołuje kierownictwo jednostki, a archiwum/komórki merytoryczne przygotowują i opiniują.
Komórka organizacyjna zwykle wskazuje akta i przekazuje informacje merytoryczne (np. czy sprawy są zakończone), ale decyzja w procedurze brakowania ma charakter formalny i jest podejmowana w trybie komisji powołanej przez kierownika jednostki. To zapewnia kontrolę i jednolitość postępowania.
Skup się na mapie ról i odpowiedzialności: kto powołuje, kto wykonuje, kto zatwierdza i kto przechowuje dokumentację. Ćwicz rozróżnienie: kierownik jednostki (decyzje organizacyjne) vs. archiwum zakładowe (prowadzenie i ewidencja) vs. komórki merytoryczne (wytwarzanie akt). To skraca czas rozwiązywania testu.
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z zakresu archiwistyki zakładowej (temat: brakowanie dokumentacji)
  • Instrukcja kancelaryjna i archiwalna obowiązująca w danej jednostce (wewnętrzne akty normatywne)
  • Materiały szkoleniowe z kwalifikacji EKA.2 dotyczące postępowania z dokumentacją niearchiwalną

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego