W zadaniu podano dwie informacje: przedmiar (planowana ilość robót) oraz obmiar (ilość faktycznie wykonana). Do obliczenia zużytej kostki należy przyjąć obmiar, bo on opisuje rzeczywistą powierzchnię ułożonej nawierzchni.
Krok 1: ustalenie powierzchni faktycznej dla jednego parkingu.
Przedmiar przewidywał 50 m2, ale obmiar wykazał o 2 m2 mniej, więc: 50 m2 − 2 m2 = 48 m2.
Krok 2: suma dla dwóch parkingów.
Są dwa parkingi o takim samym odchyleniu, więc łączna powierzchnia to: 2 × 48 m2 = 96 m2.
Krok 3: przeliczenie nakładu jednostkowego na ilość całkowitą.
Nakład wynosi 35 szt./m2, czyli na każdy 1 m2 przypada 35 sztuk kostki. Zatem całkowite zużycie: 96 m2 × 35 szt./m2 = 3360 szt.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartość 1680 szt. powstaje, gdy policzy się tylko jeden parking: 48 m2 × 35 = 1680. To częsty błąd nieuwzględnienia liczby obiektów.
- Wartość 1750 szt. wynika z użycia samego przedmiaru dla jednego parkingu: 50 m2 × 35 = 1750. Pomija ona zarówno obmiar (−2 m2), jak i drugi parking.
- Wartość 3500 szt. to użycie przedmiaru dla dwóch parkingów bez korekty z obmiaru: (2 × 50 m2) × 35 = 3500. W tym wariancie zignorowano informację, że wykonano mniej o 2 m2 na każdym parkingu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy zadanie wymaga rozliczenia wg planu (przedmiar) czy wg wykonania (obmiar). Jeśli pojawia się obmiar, to on zwykle decyduje o końcowym zużyciu i rozliczeniu.
