Metoda wcięcia wstecz (często opisywana też jako resekcja) polega na tym, że punkt o nieznanych współrzędnych wyznacza się na podstawie nawiązania do punktów o współrzędnych znanych. W praktyce geodezyjnej jest to typowe w sytuacji, gdy instrument ustawiono w miejscu, którego X, Y nie są wcześniej określone, a w zasięgu widoczności znajdują się punkty osnowy lub inne punkty kontrolne.
Jeżeli przedstawione w programie okno dotyczy obliczenia współrzędnych X, Y dla punktów "pomierzonych metodą …", to wybór "wcięcia wstecz" jest uzasadniony wtedy, gdy algorytm zakłada obliczenie punktu/stanowiska z obserwacji do znanych punktów odniesienia (np. kierunki, kąty, czasem także odległości – zależnie od odmiany i implementacji w programie).
- Odpowiedź "wcięcia liniowego" jest nieadekwatna, gdy procedura nie opiera się wyłącznie na samych odległościach do punktów znanych (typowo do wyznaczenia punktu wymagane są odpowiednie dane i geometria, a w wielu przypadkach pojawiają się też obserwacje kątowe).
- Odpowiedź "wcięcia kątowego w przód" dotyczy sytuacji odwrotnej: punkt wyznacza się "w przód" z punktów znanych, a nie przez wyznaczenie stanowiska/punktu nieznanego z nawiązania wstecz.
- Odpowiedź "wcięcia kątowo-liniowego" opisuje metodę mieszaną (kąty i odległości), ale sama obecność różnych typów obserwacji nie przesądza o kierunku zadania. O tym, czy jest to "wstecz", decyduje to, że niewiadomą są współrzędne punktu/stanowiska, a dane pochodzą z nawiązania do punktów znanych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozpoznawaj metodę po tym, co jest niewiadomą (współrzędne stanowiska/punktu) i do czego wykonuje się obserwacje (punkty o znanych współrzędnych). To pomaga uniknąć mylenia "w przód" i "wstecz", nawet gdy program używa różnych nazw modułów.
