KWALIFIKACJA EKA5 - CZERWIEC 2008

PYTANIE NR 14.
Przedstawiony fragment elementu sprawozdania finansowego to
Ilustracja przedstawia fragment sprawozdania finansowego, a dokładniej rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym rozpoznaje się po prezentacji kosztów według rodzajów oraz typowych pozycjach korygujących, jak zmiana stanu produktów czy koszt wytworzenia na własne potrzeby. Wariant kalkulacyjny ma układ funkcjonalny (np. koszt własny sprzedaży), a rachunek przepływów pieniężnych dzieli przepływy na operacyjne, inwestycyjne i finansowe.

Pełne wyjaśnienie:

Fragment sprawozdania wskazuje na rachunek zysków i strat (RZiS), a nie na rachunek przepływów pieniężnych. Kluczowe jest rozpoznanie wariantu porównawczego, czyli takiego, w którym koszty prezentuje się według rodzajów (np. amortyzacja, zużycie materiałów i energii, usługi obce, wynagrodzenia, ubezpieczenia społeczne, pozostałe koszty rodzajowe) oraz pojawiają się charakterystyczne pozycje korygujące.

Odpowiedź "rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym" jest właściwa, gdy wśród pozycji widoczne są elementy typowe dla tego układu, w szczególności takie jak zmiana stanu produktów oraz (często) koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki. Takie pozycje wynikają z faktu, że przy kosztach rodzajowych trzeba doprowadzić je do poziomu odpowiadającego współmierności przychodów i kosztów danego okresu.

Odpowiedź "rachunek zysków i strat w wariancie kalkulacyjnym" byłaby poprawna tylko wtedy, gdyby koszty były pokazane w układzie funkcjonalnym, czyli m.in. jako koszt własny sprzedaży, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu. W tym wariancie nie eksponuje się kosztów rodzajowych wprost jako głównej osi prezentacji.

Obie odpowiedzi dotyczące rachunku przepływów pieniężnych są nieadekwatne, ponieważ cash flow ma zupełnie inną logikę: pokazuje wpływy i wydatki pieniężne (lub korekty prowadzące do przepływów) w działalności operacyjnej, inwestycyjnej i finansowej. Niezależnie od tego, czy stosuje się metodę pośrednią czy bezpośrednią, w rachunku przepływów nie występuje typowy układ przychodów i kosztów charakterystyczny dla RZiS.

Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko odróżnić warianty RZiS, szukaj "sygnałów rozpoznawczych". Jeśli widzisz koszty rodzajowe i pozycję "zmiana stanu produktów" – to bardzo silna przesłanka wariantu porównawczego. Jeśli widzisz koszt własny sprzedaży i koszty sprzedaży/zarządu – to przesłanka wariantu kalkulacyjnego. Jeśli widzisz podział na trzy rodzaje działalności i słowa "wpływy/wydatki" – to cash flow.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To układ RZiS, w którym koszty prezentuje się według rodzajów (np. amortyzacja, wynagrodzenia, usługi obce). Często pojawiają się też pozycje korygujące, takie jak zmiana stanu produktów, aby zachować współmierność przychodów i kosztów.
Wariant porównawczy pokazuje koszty rodzajowo i bywa rozpoznawalny po pozycji zmiana stanu produktów. Wariant kalkulacyjny pokazuje koszty funkcjonalnie: koszt własny sprzedaży, koszty sprzedaży, koszty ogólnego zarządu.
Bo koszty rodzajowe obejmują także koszty dotyczące produkcji niesprzedanej w danym okresie. Pozycja zmiana stanu produktów koryguje wynik tak, aby koszty odpowiadały sprzedanym produktom, a nie całej bieżącej produkcji.
Koszt własny sprzedaży to koszt produktów/towarów sprzedanych w okresie. Jest typowy dla wariantu kalkulacyjnego RZiS, gdzie koszty ujmuje się według funkcji (sprzedaż, zarząd, wytworzenie), a nie według rodzajów.
Tak, jeśli patrzy się tylko na formę tabeli. Cash flow dotyczy jednak wpływów i wydatków pieniężnych i ma podział na działalność operacyjną, inwestycyjną i finansową. RZiS pokazuje przychody i koszty oraz wynik finansowy.
Standardowo wyróżnia się przepływy z działalności operacyjnej, inwestycyjnej i finansowej. Niezależnie od metody (pośredniej lub bezpośredniej) układ opiera się na pieniądzu, a nie na kosztach rodzajowych czy funkcjonalnych.
Metoda bezpośrednia pokazuje główne kategorie wpływów i wydatków operacyjnych. Metoda pośrednia zaczyna od wyniku finansowego i koryguje go m.in. o pozycje niepieniężne oraz zmiany w kapitale obrotowym, aby dojść do przepływów.
Najczęściej myli się układ kosztów: studenci wybierają wariant kalkulacyjny mimo obecności kosztów rodzajowych albo ignorują pozycje typu zmiana stanu produktów. Pomaga zasada: rodzaje kosztów → porównawczy, funkcje kosztów → kalkulacyjny.
Wariant porównawczy jest wygodny, gdy ewidencja kosztów jest prowadzona głównie w układzie rodzajowym i łatwo zestawić koszty według ich typu. W praktyce wybór zależy od przyjętych zasad rachunkowości i potrzeb informacyjnych jednostki.
Ćwicz na wielu przykładach fragmentów sprawozdań: zaznaczaj słowa-klucze (np. "koszt własny sprzedaży", "zmiana stanu produktów", "działalność inwestycyjna"). Twórz własną ściągę rozpoznawczą układów, a potem rozwiązuj zadania na czas.
info

Około 44% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wariant kalkulacyjny ma układ funkcjonalny (np. koszt własny sprzedaży), a rachunek przepływów pieniężnych dzieli przepływy na operacyjne, inwestycyjne i finansowe.

Źródła:

  • Międzynarodowy Standard Rachunkowości 7 (MSR 7) "Sprawozdanie z przepływów pieniężnych" – definicja i struktura rachunku przepływów pieniężnych, IFRS Foundation (wymaga dostępu do oficjalnego tekstu standardu)

Materiały:

  • Podręczniki do rachunkowości finansowej (sprawozdawczość finansowa i układy RZiS)
  • Arkusze i przykładowe sprawozdania finansowe omawiane na EKA.7
  • Zestawienia porównawcze: wariant porównawczy vs kalkulacyjny (tabele różnic)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego