W pytaniu kluczowe są dwa elementy: metoda termiczna oraz urabianie na bloki. "Na bloki" oznacza, że celem nie jest urobek masowy (np. kruszywo), tylko uzyskanie możliwie dużych, regularnych elementów skalnych przeznaczonych do obróbki kamieniarskiej (płyty, elementy budowlane, okładziny).
Granit jest skałą zwięzłą, często eksploatowaną w kamieniołomach jako kamień budowlany i dekoracyjny. W praktyce dobór technologii (w tym metod specjalnych, także termicznych) wiąże się z dążeniem do ograniczenia spękań i uzyskania bloków o odpowiednich wymiarach, dlatego granit jest typowym przykładem materiału "blokowego".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Bazalt to skała zwięzła, ale w typowych zastosowaniach górniczych częściej jest urabiany i przerabiany na kruszywa (np. dla drogownictwa). Pytanie dotyczy eksploatacji na bloki, więc ta opcja nie odpowiada najczęstszemu zastosowaniu blokowego urabiania termicznego.
- Żwir jest kopaliną okruchową (materiał luźny). Nie urabia się go "na bloki", bo nie tworzy zwięzłej bryły skalnej możliwej do cięcia/oddzielania w postaci bloków.
- Less jest gruntem/skałą osadową pylastą o specyficznych własnościach geotechnicznych, ale nie stanowi typowego materiału do eksploatacji blokowej metodami termicznymi.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: gdy w treści pojawia się "na bloki", najczęściej chodzi o skały zwięzłe używane jako kamień budowlany/dekoracyjny, a nie o surowce luźne (piaski, żwiry) ani grunty.
