KWALIFIKACJA CHM3 - TEST WIEDZY NR 5

W analizie próbki powietrza pod kątem identyfikacji i oznaczania ilościowego związków lotnych kluczowe jest to, że badana mieszanina może zawierać wiele składników o podobnych właściwościach. Dlatego najpierw trzeba je rozdzielić, a dopiero potem wiarygodnie oznaczyć.

Chromatografia gazowa (GC) jest do tego naturalnym wyborem, ponieważ:

• umożliwia rozdział lotnych składników na kolumnie chromatograficznej,
• pozwala na identyfikację (np. na podstawie czasów retencji, a w praktyce często w sprzężeniu z detektorem),
• umożliwia ilościowe oznaczenie na podstawie pola powierzchni/ wysokości piku i krzywej kalibracyjnej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• Elektroforeza jest techniką rozdzielania, ale typowo stosuje się ją do jonów, białek, kwasów nukleinowych itp. w fazie ciekłej/żelowej. Nie jest standardową metodą do analizy mieszaniny lotnych związków w powietrzu.
• Potencjometria opiera się na pomiarze potencjału elektrody (np. pH, jonoselektywne elektrody). To podejście jest właściwe głównie dla roztworów i oznaczeń jonów, a nie dla wieloskładnikowej mieszaniny VOC w fazie gazowej.
• Spektroskopia mas (często rozumiana jako spektrometria mas) świetnie nadaje się do identyfikacji związków, ale w mieszaninach zwykle wymaga wcześniejszego rozdziału (np. GC jako etap separacji). Bez rozdziału interpretacja widma dla wielu składników naraz jest trudna, a ilościowanie bywa mniej jednoznaczne.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "związki lotne w powietrzu" i "mieszanina", najpierw szukaj techniki rozdzielania dla fazy gazowej, czyli GC.