Układ tworzy jedno zamknięte oczko (jedną pętlę), w którym rezystory R1 i R2 są połączone szeregowo, a źródła V1 i V2 również znajdują się w tej samej pętli. W połączeniu szeregowym prąd jest taki sam we wszystkich elementach, a spadki napięć na rezystorach wynikają bezpośrednio z prawa Ohma.
Krok 1: napięcie w pętli (KVL)
Stosujemy II prawo Kirchhoffa: suma algebraiczna napięć w oczku wynosi zero. Przy przyjętym zwrocie źródła "wspomagają się", więc ich wartości się dodają: 9 V + 6 V = 15 V.
Krok 2: rezystancja zastępcza szeregu
Dla dwóch rezystorów w szeregu: Rz=R1+R2=6 Ω+4 Ω=10 Ω.
Krok 3: prąd w obwodzie
Z prawa Ohma dla całego oczka: I=U/R = 15 V / 10 Ω = 1,5 A.
Krok 4: spadek napięcia na R1
UR1=I·R1=1,5 A · 6 Ω = 9 V. To jest poszukiwane napięcie na rezystorze R1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "3V" zwykle wynika z intuicyjnego odejmowania napięć źródeł (9−6) zamiast policzenia prądu i spadku na rezystorze.
- "6V" bywa efektem błędnego przypisania napięcia drugiego źródła do napięcia na R1 lub założenia, że spadek na R1 równa się jednej z SEM.
- "12V" może pochodzić z przypadkowego dodania/odejmowania wartości bez kontroli zależności U=IR albo z pomylenia proporcji spadków w szeregu (spadki dzielą się proporcjonalnie do rezystancji, a nie "dowolnie").
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw upewnij się, czy to jest jedna pętla (szereg), potem policz R zastępczą, I, a na końcu spadek na wskazanym rezystorze.