W obwodzie RLC rozróżnia się:
- reaktancję indukcyjną cewki: XL=ωL,
- reaktancję pojemnościową kondensatora: XC=1/(ωC),
- reaktancję wypadkową części biernej obwodu: X=XL−XC (w zapisie szeregowym).
Rezonans występuje wtedy, gdy XL=XC. Oznacza to, że składowa indukcyjna i pojemnościowa mają taką samą wartość liczbową, lecz wypadkowo się znoszą (są przeciwnymi składowymi urojonymi impedancji).
Z tego powodu przy częstotliwości rezonansowej:
- reaktancja wypadkowa X=XL−XC=0Ω,
- całkowita impedancja obwodu szeregowym ma postać Z=R (część urojona zanika),
- prąd w obwodzie jest maksymalny dla danego napięcia, bo moduł impedancji jest minimalny i równy R.
Dlatego odpowiedź "0Ω" jest poprawna, bo dotyczy reaktancji wypadkowej przy rezonansie.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ podają wartości nie wynikające z warunku XL=XC:
- "10Ω" myli reaktancję wypadkową z rezystancją R (to impedancja w rezonansie, nie reaktancja).
- "20Ω" i "5Ω" są wartościami "znikąd" w kontekście rezonansu; przy rezonansie część bierna znosi się do zera, więc X nie może przyjmować dodatnich wartości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się słowo "rezonans", sprawdź, czy pytanie dotyczy XL, XC, X czy Z. Zeruje się X, natomiast XL i XC zwykle nie są równe zeru — są jedynie sobie równe.