Wewnętrzna linia zasilająca (często określana skrótem WLZ) to element instalacji elektrycznej w obrębie budynku, którego zadaniem jest doprowadzenie energii od miejsca przyłączenia/rozdziału po stronie budynku (np. złącza) do części, z których zasilane są poszczególne lokale. W praktyce oznacza to połączenie złącza z instalacjami odbiorczymi w mieszkaniach (zwykle poprzez tablice licznikowe i rozdzielnice piętrowe lub lokalowe).
Dlaczego poprawne jest "połączenie złącza z instalacjami odbiorczymi w mieszkaniach."? Ponieważ WLZ stanowi tor zasilania wewnętrznego rozprowadzający energię w budynku wielokondygnacyjnym. To właśnie dzięki WLZ zasilanie może zostać rozdzielone na poszczególne kondygnacje i lokale.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "umożliwienie odłączenia części instalacji od sieci zasilającej." – odłączanie realizują przede wszystkim aparaty łączeniowe i zabezpieczające (np. wyłączniki, rozłączniki, zabezpieczenia w rozdzielnicach). WLZ może być wyłączana, ale nie jest to jej podstawowa rola funkcjonalna.
- "połączenie złącza z siecią zasilającą." – połączenie z siecią dotyczy przyłącza/odcinka doprowadzającego zasilanie do złącza. WLZ dotyczy rozprowadzania zasilania od złącza w głąb instalacji budynku, a nie łączenia złącza z siecią zewnętrzną.
- "bezpośrednie doprowadzenie energii elektrycznej do poszczególnych odbiorników w mieszkaniach" – to opis obwodów końcowych (gniazda, oświetlenie, urządzenia), które są za rozdzielnicą/tablcią mieszkaniową. WLZ zasila "punkt rozdziału" dla lokalu, a nie pojedyncze odbiorniki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w schemacie budynku element łączący złącze i rozdział na lokale/kondygnacje, myśl o linii zasilającej budynku, a gdy mowa o pojedynczych odbiornikach (gniazda, światło) – o obwodach końcowych.
