W rysunku technicznym maszynowym "dokładnie wykonany otwór" oznacza, że sama wartość nominalna średnicy nie wystarcza do jednoznacznego wykonania i kontroli. Aby wykonawca i kontrola jakości wiedzieli, jaką dokładność należy uzyskać, na rysunku musi znaleźć się poprawny zapis wymiaru średnicy oraz informacja o dopuszczalnych odchyłkach (tolerancji) albo innym wymaganiu dokładności wynikającym z zasad wymiarowania.
Dlatego poprawny wariant (litera D) to taki, który spełnia łącznie typowe wymagania poprawnego zwymiarowania otworu:
- Jednoznaczny wymiar średnicy (właściwy zapis wymiaru dla otworu walcowego).
- Określona dokładność – np. tolerancja wymiaru/pasowanie (w zależności od tego, co pokazuje zadanie), tak aby można było dobrać obróbkę (wiercenie, rozwiercanie, roztaczanie, honowanie) i metodę pomiaru.
- Brak sprzeczności i przewymiarowania – ten sam element nie powinien być określony nadmiarowo w sposób, który może prowadzić do konfliktu wymiarów.
- Czytelne umieszczenie wymiarów – wymiary powinny odnosić się do właściwych powierzchni i nie mogą wprowadzać wątpliwości, co jest mierzone.
Warianty niepoprawne w tego typu zadaniach zwykle odpadają, bo: nie podają wymagań dokładności (co jest sprzeczne z ideą "otworu dokładnego"), mają niepoprawny zapis wymiaru średnicy, podają wymiary w sposób niejednoznaczny (trudny do interpretacji w kontroli) albo zawierają nadmiarowe wymiary, które mogą się wzajemnie wykluczać.
W praktyce (np. przy tulejach pod łożyska lub sworznie) błędny zapis na rysunku może skutkować wykonaniem otworu "za luźnego" albo "za ciasnego", problemami z montażem oraz brakiem możliwości obiektywnej kontroli. Na egzaminie warto sprawdzać: czy średnica jest zapisana poprawnie, czy podano wymaganą dokładność oraz czy wymiarowanie nie jest sprzeczne lub nadmiarowe.
