Korektor graficzny (equalizer) to układ/urządzenie audio przeznaczone do zmiany charakterystyki częstotliwościowej sygnału. W praktyce realizuje się to przez podział toru na kilka (lub kilkanaście) pasm oraz możliwość niezależnego podbicia lub tłumienia każdego z nich. W schematach blokowych i ideowych często widać więc równoległe gałęzie filtrów pasmowych (albo filtry o częstotliwościach środkowych), których wzmocnienie jest regulowane, a następnie sygnały są sumowane na wyjściu.
Odpowiedź "korektora graficznego." jest poprawna, ponieważ taki sposób działania (korekcja w pasmach) jest cechą wyróżniającą korektory. Sama nazwa "graficzny" odnosi się do sposobu prezentacji nastaw (np. suwakami), ale od strony zasady działania kluczowe jest sterowanie wzmocnieniem w pasmach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "tunera satelitarnego." – tuner/odbiornik satelitarny służy do odbioru i demodulacji sygnału z zakresów radiowych, zwykle zawiera tory RF/IF, demodulator i dekoder. Jego zasada działania nie polega na równoległej korekcji pasm audio.
- "wzmacniacza." – wzmacniacz ma przede wszystkim zwiększać amplitudę/moc sygnału (np. w torze audio), a nie selektywnie wzmacniać wybrane pasma. Może zawierać korekcję barwy, ale jeśli schemat pokazuje wiele pasm/filtrów, to wskazuje na korektor.
- "konwertera." – konwerter najczęściej kojarzy się z układem zmiany postaci sygnału (np. częstotliwości, standardu, poziomu), a w technice satelitarnej z LNB (konwersja częstotliwości). To inna funkcja niż korekcja widma audio.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widać kilka gałęzi opisanych pasmami/częstotliwościami oraz niezależną regulację każdej gałęzi, najczęściej chodzi o korektor (equalizer), a nie o "zwykły" wzmacniacz.
