Silnik hydrauliczny zamienia energię cieczy roboczej (ciśnienie i przepływ) na energię mechaniczną ruchu, najczęściej obrotowego. Jednym z podstawowych typów silników wyporowych jest silnik zębaty. Jego cechą rozpoznawczą jest bardzo prosta konstrukcja: dwa koła zębate pracujące w szczelnym korpusie.
W silniku zębatym ciecz pod ciśnieniem wpływa do przestrzeni międzyzębnych po stronie zasilania, następnie jest "przenoszona" wzdłuż obwodu w korpusie i wypływa po stronie powrotu. Ponieważ ciśnienie działa na powierzchnie zębów, powstaje moment obrotowy na wale wyjściowym. Na rysunku D widoczne są dwa współpracujące koła zębate o zazębieniu zewnętrznym oraz strzałki pokazujące tor przepływu czynnika – to układ typowy dla silnika (lub pompy) zębatej, a w kontekście pytania: dla silnika zębatego.
Dlaczego pozostałe schematy nie pasują?
- A: widać wirnik osadzony mimośrodowo i wysuwane łopatki – to cecha silnika/pompy łopatkowej, a nie zębatej.
- B: przedstawia wirnik z wieloma elementami na obwodzie w korpusie; nie ma pary kół zębatych, więc nie spełnia kluczowego kryterium silnika zębatego.
- C: układ gwiazdowy z kilkoma cylindrami i tłokami rozmieszczonymi promieniowo – typowy silnik tłokowy promieniowy.
W praktyce egzaminacyjnej częstym problemem jest mylenie silnika zębatego z pompą zębatą, bo schemat może wyglądać podobnie. W takich zadaniach należy trzymać się polecenia (tu: "silnik") oraz rozpoznawać element roboczy: zęby vs łopatki vs tłoki.
