Sos tatarski to klasyczny sos zimny o konsystencji emulsyjnej. W praktyce gastronomicznej jego bazą jest majonez, ponieważ to on nadaje charakterystyczną gęstość, lepkość oraz stabilność i pozwala "unieść" dodatki smakowe (drobno krojone składniki). Do majonezu najczęściej dodaje się elementy kwaśne i pikantne, które przełamują tłustość, np. ogórki konserwowe/korniszony, kapary, cebulę, szczypiorek, natkę, czasem musztardę lub przyprawy.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują jako baza sosu tatarskiego?
- Śmietana – tworzy sosy śmietanowe, zwykle mniej stabilne emulsyjnie i o innym smaku. Na śmietanie można przygotować różne dipy, ale w klasycznej technologii gastronomicznej nie jest to baza sosu tatarskiego.
- Jogurt – podobnie jak śmietana jest typową bazą sosów jogurtowych (lżejszych, kwaśniejszych). Taki sos może być "w stylu tatarskim", ale w ujęciu klasycznym nie jest to sos tatarski na bazie majonezu.
- Bulion – jest płynną bazą wykorzystywaną przede wszystkim do sosów gorących (redukcje, sosy zagęszczane zasmażką lub zawiesiną). Nie daje cech sosu zimnego majonezowego i nie zapewnia typowej konsystencji tatarskiego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się produkty mleczne (śmietana, jogurt) i jednocześnie majonez, to przy pytaniach o klasyczne sosy zimne bardzo często poprawna jest baza majonezowa. Pozostałe składniki (pikle, kapary, zioła) są dodatkami, a nie bazą.
