Wskaźnik dynamiki (często nazywany indeksem dynamiki) służy do porównania wielkości z dwóch okresów: okresu bazowego (tu: rok ubiegły) oraz okresu bieżącego/planowanego (tu: rok bieżący). Standardowo wyraża się go w procentach.
Wzór:
wskaźnik dynamiki = (wartość w okresie bieżącym / wartość w okresie bazowym) × 100%
W zadaniu:
• sprzedaż w roku ubiegłym (bazowa) = 400 000 zł
• sprzedaż planowana na rok bieżący = 500 000 zł
Podstawiamy do wzoru:
(500 000 / 400 000) × 100% = 1,25 × 100% = 125%.
Interpretacja: 125% oznacza, że sprzedaż ma stanowić 125% poziomu z roku ubiegłego, czyli ma wzrosnąć o 25% (bo 125% − 100% = 25%). To ważne rozróżnienie: wskaźnik dynamiki pokazuje poziom "nowe względem starego", a nie sam przyrost.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
• "100%" odpowiadałoby sytuacji bez zmiany (500 000 musiałoby równać się 400 000).
• "110%" oznaczałoby wzrost o 10% (wtedy wartość bieżąca wynosiłaby 440 000).
• "120%" oznaczałoby wzrost o 20% (wtedy wartość bieżąca wynosiłaby 480 000).
Żadna z tych wartości nie pasuje do planu 500 000 zł przy bazie 400 000 zł.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz dwa poziomy (bazowy i bieżący), zawsze sprawdź, co jest mianownikiem. W dynamice mianownik to okres bazowy, a dopiero na końcu przeliczamy na procenty.
