W zadaniu wymagane jest sterowanie stycznikiem K1 podłączonym do wyjścia Q0.1 tak, aby był włączony tylko w krokach 2, 3 oraz 5 procesu krokowego.
W praktyce oznacza to, że sterownik PLC musi wystawić stan "1" na Q0.1, gdy spełniony jest którykolwiek z warunków: "aktywny krok 2", "aktywny krok 3" lub "aktywny krok 5". Logicznie jest to suma logiczna (OR):
Q0.1 = (krok2) OR (krok3) OR (krok5)
W językach PLC (np. LD/drabinkowym) odpowiada temu zwykle połączenie równoległe trzech styków/warunków, które sterują jedną cewką (Q0.1). Taki zapis gwarantuje, że wystarczy aktywność jednego z wymienionych kroków, aby K1 zadziałał, a jednocześnie w pozostałych krokach wyjście pozostanie wyłączone.
Dlaczego pozostałe typowe warianty są błędne?
- Jeśli warunki kroków są połączone szeregowo, powstaje funkcja AND. W sekwencji krokowej z reguły nie da się mieć aktywnych kilku kroków jednocześnie, więc wyjście praktycznie nigdy by się nie załączyło.
- Jeśli użyto negacji lub warunków obejmujących "nie krok 1" albo "krok ≥ 2", łatwo niechcący włączyć K1 także w kroku 4 (lub innym), co łamie wymóg "tylko 2, 3 i 5".
- Jeśli sterowane jest inne wyjście niż Q0.1, nawet poprawna logika kroków nie spełnia warunku zadania (błąd adresowania).
Wniosek: poprawny fragment programu to ten, który bez dodatkowych wyjątków realizuje OR dla kroków 2, 3 i 5 i bezpośrednio zasila cewkę/wyjście Q0.1.
