Krzyżowanie towarowe świń polega na takim doborze ras rodzicielskich, aby wykorzystać efekt heterozji i uzyskać potomstwo (tuczniki) o korzystnych cechach produkcyjnych. W praktyce stosuje się podział ras na:
- rasy mateczne – wybierane za cechy rozrodcze i odchowowe (plennność, mleczność, instynkt macierzyński),
- rasy ojcowskie (terminalne) – wybierane za cechy tuczne i rzeźne (przyrosty, wykorzystanie paszy, mięsność).
W stadzie loch wielkiej białej polskiej (rasa mateczna) w krzyżowaniu towarowym, gdy celem jest produkcja tuczników na ubój, używa się nasienia knurów ras ojcowskich. Dlatego odpowiedzi pietrain, duroc i hampshire są typowymi wyborami komponentu terminalnego – te rasy kojarzy się z poprawą umięśnienia, mięsności i wyników tuczu.
Puławska natomiast jest rasą mateczną. Wykorzystuje się ją raczej w układach nastawionych na uzyskanie wartościowych loszek (np. mieszańców F1) albo w programach zachowania zasobów genetycznych, a nie jako standardowego "ojca terminalnego" dla loch WBP w produkcji tuczników. Z tego powodu w opisanej sytuacji nie należy stosować nasienia knurów rasy puławskiej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Pietrain – to klasyczna rasa ojcowska stosowana do podnoszenia mięsności; pasuje do krzyżowania towarowego.
- Duroc – rasa ojcowska kojarzona z dobrymi przyrostami i cechami tucznymi; również jest typowym wyborem.
- Hampshire – także zaliczana do ras ojcowskich używanych w produkcji tuczników.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zawsze nazwij w myślach cel krzyżowania ("tucznik na ubój" czy "loszki do hodowli") i dopiero potem przypisz rasy do roli matecznej lub ojcowskiej.
