Inwentaryzacja służy ustaleniu rzeczywistego stanu składników majątku (np. materiałów w magazynie) oraz porównaniu go ze stanem wynikającym z ewidencji. W praktyce dobór rodzaju inwentaryzacji zależy od tego, dlaczego i kiedy trzeba ustalić stan zapasów.
W sytuacji, gdy w przedsiębiorstwie dochodzi do pożaru magazynu, mamy do czynienia ze zdarzeniem nagłym i nadzwyczajnym. Taka okoliczność może spowodować zniszczenie, ubytek lub uszkodzenie materiałów, a więc stan ewidencyjny przestaje odpowiadać rzeczywistości. Żeby móc rzetelnie rozliczyć straty i dalej prowadzić księgi, przeprowadza się inwentaryzację doraźną – wykonywaną poza planem, wtedy gdy pojawia się szczególna potrzeba ustalenia stanu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Inwentaryzacja ciągła oznacza organizację, w której spisy i kontrole są prowadzone systematycznie w ciągu roku według harmonogramu dla różnych grup zapasów. Sama "ciągłość" nie jest reakcją na pożar, tylko sposobem stałej kontroli.
- Inwentaryzacja okresowa jest przeprowadzana w ustalonych terminach (najczęściej cyklicznie, np. na koniec roku obrotowego). Pożar wymaga działania natychmiastowego, a nie czekania na planowany termin.
- Inwentaryzacja zdawczo-odbiorcza dotyczy sytuacji przekazania odpowiedzialności materialnej (np. zmiana magazyniera). W pożarze kluczowym powodem jest zdarzenie losowe, a nie zmiana osoby odpowiedzialnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa typu "pożar", "kradzież", "zalanie", "awaria", zwykle chodzi o tryb doraźny, bo trzeba szybko ustalić faktyczny stan i rozliczyć skutki zdarzenia.
