Różnica inwentaryzacyjna to efekt porównania tego, co faktycznie znajduje się w jednostce handlowej (stan rzeczywisty ustalony np. w spisie z natury), z tym, co wynika z ewidencji (stan ewidencyjny/księgowy). Aby oszacować wartość różnicy, wykonuje się dwa kroki:
- Ustalenie odchylenia (dla każdej pozycji z tabeli): porównuje się stan rzeczywisty i ewidencyjny. Jeśli faktycznie jest mniej sztuk niż w ewidencji, odchylenie ma charakter ujemny.
- Przeliczenie na wartość: odchylenie ilościowe mnoży się przez właściwą cenę z tabeli (np. ewidencyjną), a następnie sumuje wartości dla wszystkich pozycji.
Jeżeli po podsumowaniu danych z tabeli łączna wartość odchylenia jest ujemna, oznacza to niedobór (towaru jest mniej niż wynika z ewidencji). W tym zadaniu suma odchyleń daje niedobór w wysokości około 3 000 zł, stąd taka odpowiedź jest prawidłowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Nadwyżka ok. 2 000 zł" – myli kierunek różnicy (nadwyżka występuje, gdy stan rzeczywisty jest większy) oraz nie zgadza się z oszacowaną skalą odchylenia.
- "Nadwyżka ok. 3 000 zł" – odpowiada kwocie zbliżonej, ale błędnie klasyfikuje ją jako nadwyżkę zamiast niedoboru (typowy błąd odwrócenia znaku).
- "Niedobór ok. 2 000 zł" – poprawnie wskazuje typ różnicy, ale niepoprawnie szacuje jej wartość; zwykle wynika to z pominięcia części pozycji lub zbyt wczesnego zaokrąglania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy wynik ma charakter dodatni czy ujemny (nadwyżka/niedobór), a dopiero potem porównuj przybliżoną kwotę z odpowiedziami "około".
